Τα
παιδιά μας κοντεύουν να γίνουν ρομποτάκια, οι γονείς ψυχασθενείς και ξάφνου
σκάει μύτη ένα πιτσιρίκι από την Σιγκαπούρη και τα βγάζει άχρηστα στην PISA.
Εντάξει, δεν είναι άκυρες οι έρευνες, αλλά οι γονείς δεν δύνανται να κάνουν
κάτι περισσότερο απ’ αυτό που κάνουν. Ή μήπως όχι;

«Τι
έχουν τα έρμα και δεν μαθαίνουν» αναρωτήθηκε ο Γιαννακίδης, φρικιασμένος
προφανώς από τα ευρήματα της PISA 2015 που κατέταξε τους έλληνες μαθητές στην
ντροπιαστική 43η θέση ανάμεσα στους μαθητές 77 χωρών του ΟΟΣΑ. Για να είμαι
ειλικρινής κι εγώ ψιλοφρίκαρα όταν διάβασα ότι η 14χρονη κόρη μου έχει τις
γνώσεις και τις δεξιότητες μιας 11χρονης από την Σιγκαπούρη, αλλά μετά ήρθα στα
συγκαλά μου κι έβαλα τις φωνές:
«Για κάτσε ρε φίλε ερευνητή της PISA 2015, τι περισσότερο θα ‘πρεπε να χω κάνει δηλαδή γι αυτό το παιδί και δεν το ‘κανα; Και να για να μην πεις ότι ο ελληνάρας γονιός μετατρέπει το παιδί του σε είδωλο του εαυτού του, ξανακάνω την ερώτηση από την αντίστροφη: Πόσο άλλο θα ‘πρεπε πια να δουλέψει και να ταλαιπωρηθεί αυτό το παιδάκι για να κατακτήσει το δικαίωμα του σε μια αξιοπρεπή ζωή μέσα στο παγκόσμιο χωριό;
«Για κάτσε ρε φίλε ερευνητή της PISA 2015, τι περισσότερο θα ‘πρεπε να χω κάνει δηλαδή γι αυτό το παιδί και δεν το ‘κανα; Και να για να μην πεις ότι ο ελληνάρας γονιός μετατρέπει το παιδί του σε είδωλο του εαυτού του, ξανακάνω την ερώτηση από την αντίστροφη: Πόσο άλλο θα ‘πρεπε πια να δουλέψει και να ταλαιπωρηθεί αυτό το παιδάκι για να κατακτήσει το δικαίωμα του σε μια αξιοπρεπή ζωή μέσα στο παγκόσμιο χωριό;
Από
τα τέσσερα του χρόνια ξυπνά στις 6 το πρωί για να μαντρωθεί σε παιδικούς
σταθμούς, προ-
