Δημοτικό Σχολείο Περδικακίου

Βρήκα αυτήν την καταπληκτική φωτό στο Google maps. Δεν είναι πολύ όμορφη; Ξέρετε πού βρίσκεται το Περδικάκι; 

Φωτό

Το Περδικάκι είναι ορεινό χωριό της επαρχίας Βάλτου, του νομού Αιτωλοακαρνανίας, κτισμένο σε υψόμετρο 740 μέτρα. Απέχει 110 χιλόμετρα από το Μεσολόγγι, 60 χιλόμετρα από την Αμφιλοχία και 70 χιλιόμετρα από το Αγρίνιο.

Είναι κτισμένο σε ένα βαθούλωμα με λόφους και λίγα χωράφια και κυκλώνεται από ελατοσκέπαστα βουνά, που αποτελούν συνέχεια της Οροσειράς της Πίνδου, ενώ στα ανατολικά ριζά του, κάτω από κακοτράχαλες και δρυόφυτες πλαγιές, διαβαίνει ο ποταμός Αχελώος.

Όπως καταλαβαίνεται βρίσκεται σε περιοχή μοναδικής ομορφιάς. Σύμφωνα μάλιστα με έναν διαδραστικό χάρτη που καταρτίστηκε από την βρετανική εταιρεία Driving Experiences εδώ βρίσκεται ένας από τους 22 πιο επικίνδυνους δρόμους παγκοσμίως! Ο λόγος για την επαρχιακή οδό που ενώνει τα χωριά Πατιόπουλο και Περδικάκι!

Το σχολείο από ό,τι με πληροφόρησε ο συνάδελφος κ. Αμπλάς "λειτουργεί κανονικά ως διθέσιο και σε μια αίθουσά του στεγάζεται και το νηπιαγωγείο του χωριού. Η όλη μαγεία είναι να κάνεις μάθημα και να έχεις έξω τη χιονισμένη κατάφυτη από έλατα βουνοπλαγιά..."

Περισσότερα για το σχολείο ΕΔΩ.

Πληροφορίες: protothema, wikipedia

Όταν οι πολίτες ενδιαφέρονται και δρουν

Μία πλατεΐτσα στολίδι ξεφύτρωσε στην περιοχή μας με πρωτοβουλία μιας παρέας κατοίκων και οφείλω να αποδώσω συγχαρητήρια στους συμπολίτες μας που δούλεψαν με πολύ μεράκι ομολογουμένως.

Η μικρή τριγωνική πλατεία για την οποία μιλώ βρίσκεται επί της οδού Ευβοίας, Γοργοποτάμου και παρ. Έλλης. Για χρόνια πολλαααααά δεν ήταν καν διαμορφωμένη, νομίζαμε πλέον ότι ήταν μια εγκαταλελειμμένη μικρή αλάνα γεμάτη ξερόχορτα, που μάζευε τους αδέσποτους γάτους και τα αυτοκίνητα των γειτόνων.

Όμως πέρυσι μετά από πάρα πολλά χρόνια και αφού κανείς δεν μπορούσε να κυκλοφορήσει με ασφάλεια έως τότε, ξεκίνησε ξαφνικά η ανακατασκευή της οδού Ευβοίας! ΚΑΙ ΙΔΟΥ! 

Για πικνίκ στα Τριζόνια

Ένα ωραίο μέρος για να απολαύσεις τη φύση την άνοιξη και να εξερευνήσεις μαζί με τα μικρούλια σου θα μπορούσαν να ήταν τα Τριζόνια. Τα προτείνω σε περίπτωση βέβαια που έχετε τελειώσει με όλα τα άλλα γύρω μέρη και κυρίως για την άνοιξη, γιατί, δε λέω, ωραίος είναι ο τόπος αλλά μια σταλιά και οι παραλίες του .... λεκανίτσες, άσε που η μαρίνα του έχει προβλήματα σκουπιδιών.... Αν θέλετε απλώς να πάτε να φάτε γραφικά στις ταβερνούλες του και όχι να το εξερευνήσετε, άνετα.

Εμείς πήγαμε 25 Μαρτίου και η φύση πραγματικά είχε βάλει τα γιορτινά της. Θα βρείτε εκεί δύο ωραιότατα εστιατόρια για να φαγητό και καφέ, αλλά εγώ συνιστώ όπως πάντα να έχετε μαζί σας το δικό σας φαγητό. 

Λοιπόν για να πάτε στα Τριζόνια, που είναι ένα μικρό νησάκι μόλι 64 κατοίκων, πρέπει να πάρετε ένα μικρό καΐκι από το απέναντι χωριό που λέγεται Χανιά. Το αυτοκίνητο θα το αφήσετε εκεί, γιατί στα Τριζόνια δεν κυκλοφορούν οχήματα. Η απόσταση με το καΐκι είναι πολύ μικρή, μόλις 5 λεπτά, και κοστίζει 2 € το άτομο πήγαινε έλα. Πάτρα - Αντίρριο με το καράβι κοστίζει 13 € και τουλάχιστον μισή ώρα το φόρτωμα - πέρασμα. Αντίρριο - Χάνια είναι 40 χμ. και περίπου  35 λεπτά. Είναι πολύ όμορφη διαδρομή και οι αποκάτω παραλίες προσφέρουν υπέροχη θέα. 

Εμείς επειδή καθυστερήσαμε χάσαμε το καραβάκι των 12:15 για Τριζόνια και έτσι αναγκαστήκαμε να περιμένουμε των 14:30. Επωφεληθήκαμε λοιπόν από την κενή ώρα και κάτσαμε και φάγαμε στην παραλία της Γλυφάδας που είναι δίπλα ακριβώς στο λιμανάκι των Χανίων. Υπάρχει εκεί ένα ωραίο λιμανάκι και μια ωραία εκκλησία με πλατεία και παγκάκια με τραπεζάκια. Ήταν πολύ ωραία. Έτσι δε χρειάστηκε να πάρουμε μαζί μας απέναντι στο νησάκι τα πράγματα που είχαν και κάποιο βάρος. Μέχρι τις δύο ήμασταν έτοιμοι. Παρκάραμε δίπλα στο λιμανάκι των Χανίων και μπήκαμε στο καΐκι.

Το καΐκι σε αφήνει στο μικρό λιμανάκι όπου υπάρχουν οι δυο τρεις ταβέρνες και η εκκλησία όλα όμορφα και καθαρά. Κάνοντας πέντε έξι βήματα δυτικά βρίσκεσαι σε μια μεγάλη μαρίνα, η οποία μάλλον χρησιμοποιείται ως σταθμός ή πάρκινγκ για σκάφη αναψυχής. Βλέπεις εκείς διάφορα ιστιοφόρα. Η πρώτη εντύπωση είναι ειδυλλιακή. Από εκεί περνά ένα από τα τρία περιπατητικά μονοπάτια. 

Στα Τριζόνια υπάρχουν τρεις περιπατητικές διαδρομές που μπορεί κανείς να κάνει. Η μία περνά μπροστά από την εκκλησία και οδηγεί στο ακρωτήρι Κοχυλάς έχοντας θέα τις απέναντι παραλίες της Στερεάς Ελλάδας, η δεύτερη είναι ένα μονοπάτι που διασχίζει το εσωτερικό του νησιού και φτάνει στην παραλία Άσπρα Βότσαλα ή κάπως έτσι και η τρίτη ξεκινά από τη μαρίνα, προχωρά νότια και φτάνει στην Κόκκινη παραλία. Αυτή κάναμε εμείς και η διαδρομή φαίνεται στον χάρτη.

Ήταν μια εύκολη πεζοπορία, μέσα στη φύση, περάσαμε τον κόλπο, λοφάκια και ελαιώνες, η φύση οργίαζε (θα δείτε και τις φωτογραφίες) και πραγματικά θα είχαμε ενθουσιαστεί εάν δεν είχαμε απογοητευτεί από τα απίστευτα σκουπίδια που ήταν πεταγμένα παντού σε όλη την παραλία της μαρίνας, ακόμη και μέσα στη θάλασσα, μπάζα, ηλεκτρικά σκεύη, παπούτσια, πλαστικά, τι να σας λέω..... Αφού αναγκαζόμουν να σηκώνω ψηλά τη φωτογραφική για να μη φωτογραφίζω σκουπίδια!

Όλη η άλλη περιοχή ήταν καθαρή και η φύση πολύ όμορφη, ο κόλπος όμως μας έκανε πολύ να θυμώσουμε..... Είχαν αραγμένα όλα αυτά τα πλούσια σκάφη σε αυτό το υπέροχο μέρος το οποίο το είχαν πλήρως μολύνει.... Κρίμα..... Κρίμα για όλους τους ιδιοκτήτες των σκαφών.. Κρίμα για όλους τους επισκέπτες που πέταξαν εκεί το σκουπιδάκι τους... Κρίμα για τους κατοίκους που δεν προφύλαξαν τον τόπο τους.... Κρίμα.... Μήπως κάποιος θα έπρεπε να ενδαφερθεί;