Ημέρα Δεκαπενταύγουστου πήραμε
το δρόμο για το Οχυρό Ρούπελ. Εκείνη την ημέρα, γιορτή της Παναγίας, το οχυρό είναι
ανοιχτό για το κοινό και διοργανώνει ξεναγήσεις για όλους. Τις ξεναγήσεις τις κάνουν
οι ίδιοι οι φαντάροι, που με μεγάλη υπερηφάνεια διηγούνται στους επισκέπτες τους
την ένδοξη ιστορία των οχυρωμάτων.
Το οχυρό Ρούπελ είναι το
μεγαλύτερο οχυρωματικό συγκρότημα κατά μήκος των ελληνοβουλγαρικών συνόρων. Ονομάζεται
και Γραμμή Μεταξά, γιατί κατασκευάστηκε
σε σχέδια του Αντισυνταγματάρχη Ιωάννη Μεταξά. Έχει συνολικό ανάπτυγμα
καταφυγίων 1.849 μέτρα
και μήκος στοών 4.251
μέτρα. Κατασκευασμένο στις δυτικές αντηρίδες του όρους
Τσιγγέλι στον ποταμό Στρυμόνα, μαζί με το οχυρό Παλιουριώνες εξασφάλιζαν τη
στενωπό Ρούπελ.
Πλησιάζοντας στο στρατόπεδο μια
τεράστια σημαία ζωγραφισμένη στο έδαφος μας θύμισε ότι «ΕΣΤΙΝ ΟΥΝ ΕΛΛΑΣ ΚΑΙ Η
ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ». Η περιοχή γύρω πράσινη, αλλά άγρια, από κάτω ο Στρυμόνας στριφογύριζε
σαν φίδι και πιο πέρα μπορούσαμε να διακρίνουμε τα παραμεθόρια χωριά.
Προχωρώντας η σχετική ταμπέλα
μάς πληροφόρησε ότι φτάσαμε. Και όχι μόνο. Ότι το οχυρό είναι εκεί κέρβερος να
διαφυλάσσει την πατρίδα.
Μπήκαμε στο στρατόπεδο.
Στολισμένο. Οι ελληνικές σημαίες κυμάτιζαν στο φρέσκο αεράκι που διαπερνούσε το
Τσιγγέλι. Ούτε χαλικάκι δεν πατούσες κάτω. Οι φαντάροι χαρούμενοι κατέφθασαν
και μας υποδέχτηκαν. Μας πρόσφεραν καφεδάκι στο καψιμί, δίνοντας λίγο χρόνο για
να μαζευτούν περισσότεροι επισκέπτες. Ο χώρος γύρω επιβλητικός. Το μνημείο των
πεσόντων ανατριχιαστικό. Τα γερμανικά λάφυρα σου δίνουν την ευκαιρία να
αντιληφθείς τι αντιμετώπισαν οι υπερασπιστές.
Λίγο αργότερα ο φαντάρος μας οδήγησε
στον λόφο και μας ξενάγησε στο χώρο των πεσόντων. Η περηφάνια του ήταν έκδηλη. Με
πάθος μας εξήγησε την τοποθεσία των οχυρών δείχνοντάς κάτω στα πόδια μας πού στάθηκε
ο γερμανοβουλγαρικός στρατός, από πού ξεκίνησε η επίθεση, από πού προσπάθησαν
με βάρκες να πλησιάσουν οι