Το ψωμί: Το εικονογραφημένο παραμύθι ως ανακεφαλαίωση του μαθήματος της Μελέτης - Α΄ τάξη - Γ΄ τάξη

Το εικονογραφημένο παραμύθι είναι πολύ χρήσιμο και στο μάθημα της Μελέτης, αλλά και της Γλώσσας κλπ. Τα παιδιά συνεργάζονται, ώστε να παράγουν ένα κείμενο ολοκληρωμένο, ζωγραφίζουν και δημιουργούν. Εκφράζουν μέσω αυτού, το χιούμορ τους, τη δημιουργικότητά τους και το ταλέντο τους. Μαθαίνουν τελικά πιο εύκολα τις λεπτομέρειες μιας ιστορίας ή και δραστηριότητας και μπορούν να τις τοποθετούν σε σωστή χρονική σειρά.  Τέλος μπορούν να καμαρώνουν και να δανείζονται το εικονογραφημένο παραμύθι τους.

Εδώ παρουσιάζω τη γραφή εικονογραφημένου παραμυθιού ενταγμένη στο μάθημα της Μελέτης ή στην Ευέλικτη Ζώνη ή και στη Γλώσσα. Προσφέρονται πάρα πολύ το κεφ. 2 "Φυτά του τόπου μας" Μελέτης Γ΄ δημοτικού, άσκηση 4 και η 15η ενότητα "Του κόσμου το ψωμί" Γλώσσας Γ΄ δημοτικού. 

Στην παρακάτω παρουσίαση μπορείτε να δείτε "ΤΟ ΨΩΜΙ" που 

Το μήλο της Έριδος: Το εικονογραφημένο παραμύθι ως ανακεφαλαίωση του μαθήματος της Ιστορίας

Ειδικά στη Μυθολογία της Γ΄ τάξης είναι πολύ χρήσιμο. Τα παιδιά συνεργάζονται, ώστε να παράγουν ένα κείμενο ολοκληρωμένο, ζωγραφίζουν και δημιουργούν ένα καινούριο παραμύθι. Εκφράζουν μέσω αυτού, το χιούμορ τους, τη δημιουργικότητά τους και το ταλέντο τους. Μαθαίνουν τελικά πιο εύκολα τις λεπτομέρειες της ιστορίας και μπορούν να καμαρώνουν και να δανείζονται το εικονογραφημένο παραμύθι τους.

Δείτε το παραμύθι του μαθήματος Ο ΤΡΩΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟ ΜΗΛΟ ΤΗΣ ΕΡΙΔΑΣ  στην παρακάτω παρουσίαση:

Το εικονογραφημένο παραμύθι ως ανακεφαλαίωση του μαθήματος της Ιστορίας

Ειδικά στη Μυθολογία της Γ΄ τάξης είναι πολύ χρήσιμο. Τα παιδιά συνεργάζονται, ώστε να παράγουν ένα κείμενο ολοκληρωμένο, ζωγραφίζουν και δημιουργούν ένα καινούριο παραμύθι. Εκφράζουν μέσω αυτού, το χιούμορ τους, τη δημιουργικότητά τους και το ταλέντο τους. Μαθαίνουν τελικά πιο εύκολα τις λεπτομέρειες της ιστορίας και μπορούν να καμαρώνουν και να δανείζονται το εικονογραφημένο παραμύθι τους.

Δείτε το παραμύθι του μαθήματος ΦΡΙΞΟΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗ στην παρακάτω παρουσίαση:

Ο ήλιος και ο αέρας

Θυμάστε το παλιό ποιηματάκι του Δροσίνη "Ο ήλιος και ο αέρας"; Υπήρχε κάποτε στο παλιό Ανθολόγιο Α και Β Δημοτικού. Ήταν εύκολο (τα παιδιά το μάθαιναν σχεδόν αμέσως απ' έξω), ιδανικό για θεατρικό παιχνίδι και διδακτικό. Στα πλαίσια της διδασκαλίας του και για την εξάσκηση των παιδιών στην εικονογράφηση παραμυθιού, τα μικρούλια της Α τάξης παρήγαγαν το παρακάτω υλικό. 

Συνεχίστε την ανάγνωση παρακάτω: 

Φιλαναγνωσία: Τα μαγικά μαξιλάρια - Δ΄ τάξη

Στα πλαίσια της 10ης Ενότητας «Λέξεις φτερουγίζουν πέρα, ταξιδεύουν στον αγέρα» με τα μικρούλια της Δ2 τάξης (σχολ. Έτος 2016-2017) δουλέψαμε πρότζεκτ φιλαναγνωσίας με κεντρικό θέμα «Τα μαγικά μαξιλάρια» του Ευγένιου Τριβιζά. 

Το ίδιο το βιβλίο έχει χιούμορ, είναι ευχάριστο, έχει δράση και αγωνία, και δικαιώνει το αίσθημα περί δικαίου του αναγνώστη. Τα παιδιά ένιωσαν τα αναμενόμενα συναισθήματα, πήραν μέρος στη ανάγνωσή του συζητώντας και κάνοντας δραματοποιήσεις. Ενδεικτικά αναφέρω κάποια από τα θέματα με τα οποία ασχολήθηκαν εμπνευσμένα από το βιβλίο:

*Δραματοποίηση: ο βασιλιάς Απαρτίλαος παρακολουθεί τους υπηκόους του με το χρυσό του τηλεσκόπιο. 

*Ο Απαρτίλαος έγραφε νόμους ασυνήθιστους, νόμους απαίσιους και φοβερούς. Γράψτε κι εσείς μερικούς απαίσιους νόμους (ομαδική δραστηριότητα).

1. Όποιος δε δουλεύει θα σκοτώνεται μπροστά στην οικογένειά του. 
2. Απαγορεύεται το καρναβάλι. 
3. Όποιος δε δουλεύει στα ορυχεία θα σκοτώνεται η οικογένειά του. 
4. Απαγορεύεται το καλοκαίρι να πηγαίνουμε στη θάλασσα. 
5. Όποιος κλέψει μία γόμα θα καταδικάζεται σε θάνατο. 
6. Απαγορεύεται το νερό. Μόνο ο βασιλιά θα πίνει. 
7. Δε θα υπάρχει Σαββατοκύριακο. 
8. Όποιος αντιμιλάει στον βασιλιά θα τον κλείνουν στο μπουντρούμι και θα τον τρώει μία δηλητηριώδης οχιά. 
9. Όποιος πατάει την αυλή του βασιλιά θα τον πετάνε στη λίμνη με τους κροκόδειλους.  
10. Όποιος δίνει καλό τέλος στα παραμύθια θα αποκεφαλίζεται.

*Δραματοποίηση: Οι Ουρανοπολίτες αντιπαθούσαν φοβερά τον Απαρτίλαο. Αντιπαθήστε τον κι εσείς.

Ο μύθος του μικρού ψαριού που είχε μέσα του τόσο θυμό… που θα μπορούσε να καταπιεί ολόκληρη τη θάλασσα

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ψαράκι που το έλεγαν Μάτεο. Το ψαράκι αυτό ζούσε σε μια θάλασσα μακρινή, λίγο μικρή μεν, αλλά γεμάτη ψάρια, πολλά άλλα ψάρια. Πρέπει ακόμα να σας πω ότι αυτό το ψαράκι έμενε με τους γονείς του. Κι ότι ο ψαρομπαμπάς του και η ψαρομαμά του ήταν πολύ αυστηροί μαζί του.

Δεν ξέρουμε γιατί, αλλά το εμπόδιζαν να κάνει ένα σωρό πράγματα*. Του καταλόγιζαν ότι κολυμπούσε, ότι έπαιζε, ότι έκανε θόρυβο με το στόμα του, με δυο λόγια, το ψαράκι αυτό είχε πάντα την αίσθηση ότι δεν έκανε ποτέ αυτό που έπρεπε. Συχνά αναρωτιόταν εάν οι γονείς του ήταν οι αληθινοί γονείς του, τόσο αυστηροί φαίνονταν. Αλλά πρώτα απ΄όλα τους φοβόταν πολύ, κυρίως τον μπαμπά του, τη μαμά του λιγότερο, αλλά τη φοβόταν λίγο κι αυτή. Αυτό το φόβο τον έκρυβε πολύ βαθιά μέσα του, ποτέ, ποτέ δεν θα τον ομολογούσε σε κανέναν. Σε ποιον να μιλήσει άλλωστε; Τα άλλα ψάρια δεν έδειχναν να φοβούνται.

Έτσι κάθε πρωί, αυτό το ψαράκι που το έλεγαν Μάτεο, όταν έφτανε στο σχολείο των ψαριών, ξέρετε τι έκανε; Ε, λοιπόν, έδινε μια και κολυμπούσε προς τα άλλα ψάρια που βρίσκονταν στην αυλή του σχολείου και τα δάγκωνε. Ναι, τα δάγκωνε με το ψαρόστομά του, έτσι, χρατς, χρατς! Τα χτύπαγε κιόλας με τα πτερύγια του, με την ουρά του. Τους έριχνε νερό στα μάτια για να κλαίνε. Ναι, ναι τα ψάρια κλαίνε. Δεν το βλέπουμε γιατί τα δάκρυά τους ανακατεύονται με το νερό της θάλασσας, αλλά τα ψάρια όντως κλαίνε.

Προφανώς, όλοι, όλα τα ψάρια, έμεναν κάθε φορά έκπληκτοι βλέποντας το Μάτεο το ψαράκι να δαγκώνει και να χτυπάει έτσι. Τα άλλα ψαράκια τον φοβόντουσαν. Έτσι ήταν! Αφού αυτό φοβόταν τον μπαμπά του και λίγο τη μαμά του, ήταν πολύ λυπημένο. Αν ξέρατε πόσο λυπητερή είναι η λύπη ενός μικρού παιδιού ψαριού! Είναι τόσο λυπητερή, που καμιά φορά κάνει το νερό της θάλασσας γκρίζο, μπορεί και μαύρο.

Καμιά φορά βλέπουμε τη θάλασσα έτσι μαύρη, καθόλου γαλάζια, ούτε πράσινη, ούτε ευτυχισμένη, μαύρο κατράμι. Ε