Σπανακόπιτα με κουρκούτη.

Απανταχού νοικοκυρές προσοχή. Απελευθερώνω σήμερα μια παραδοσιακή συνταγή αιώνων. Είμαι σίγουρη ότι την φτιάχνουν και αλλού, πάντως στο χωριό μου την τσακίζουμε. Από όσο θυμάμαι την έφτιαχνε η γιαγιά μου, τη φτιάχνει η μάνα μου και σίγουρα θα τη φτιάχνουν και τα παιδιά μου. Επίσης μας αρέσει πολύ περισσότερο από την σπανακόπιτα με φύλλο. 

Γέμιση: σπανάκια, διάφορα μυρωδικά, καυκαλίδες. μια νόστιμη φέτα, ελαιόλαδο. Τη φτιάχνετε κατά βούληση.
Κουρκούτη (η μάνα μου και άλλες γιαγιάδες στο χωριό την έχουν για θηλυκό): Ανάλογα με την ποσότητα των χορταρικών, φτιάχνετε κουρκούτη με αλεύρι, νερό, αλάτι και λίγο λάδι. Η κουρκούτη πρέπει να είναι ρευστή τόσο όσο, ας πούμε σαν κρέμα γάλακτος.

Εκτέλεση: Λαδώνετε και αλευρώνετε ελαφρά το ταψί. Ρίχνετε τη μισή κουρκούτη στο ταψί και απλώνετε με το κουτάλι μέχρι να το καλύψει όλο και σε πάχος μισό εκατοστό ή και λίγο περισσότερο. Απλώνετε επάνω τα χορταρικά. Τέλος ρίχνετε από πάνω την υπόλοιπη κουρκούτη και απλώνετε με το κουτάλι μέχρι να καλυφθεί όλη η πίτα σας. Ψήνετε σε μέτριο φούρνο μέχρι να ξεροψηθεί η κουρκούτη. Η σπανακόπιτα τρώγεται αυτόματα ζεστή από το ταψί και με τα χέρια. Αλλά και κρύα είναι πολύ νόστιμη. 

Χάχλες τραχανά γεμιστές με ντομάτα και φέτα στο Δημοτικό Σχολείο Θερμής

Τώρα θα μου πείτε τι είναι οι χάχλες τραχανά... Πρόκειται για τοπικό παραδοσιακό προϊόν και παρασκευάστηκαν στο Δημοτικό Σχολείο Λουτρόπολης Θερμής Λέσβου στα πλαίσια του διατροφικού προγράμματος «Βελτιώνω τη διατροφή μου - Ανακαλύπτω παραδοσιακές γεύσεις- Γνωρίζω τα τοπικά προϊόντα». Διαβάστε πώς....

Χάχλες τραχανά ψημένες στο φούρνο, γεμιστές με ντομάτα και φέτα  δοκίμασαν σήμερα Τρίτη  20/11/2018  οι μαθητές του Δημοτικού  Σχολείου Λουτρόπολης  Θερμής Λέσβου. 

Οι χάχλες παρασκευάζονται με γάλα και στάρι.  Πήραν το όνομά τους από το σχήμα τους. Είναι κουπίτσες φτιαγμένες με το ζυμάρι του φρέσκου τραχανά και η γεύση τους κλείνει μέσα της την αξία του λιγοστού χώματος της νοτιοδυτικής Λέσβου, του νόστιμου γάλακτος και τις ακτίνες του καυτού ήλιου που τις ψήνει ανελέητα. 

Ψήνονται στα κάρβουνα,  αλλά τρώγονται  γεμισμένες με τυρί, ντομάτα και ρίγανη. Λόγω του ότι ήταν εύκολα μεταφερόμενη τροφή την κατανάλωναν πολύ   στην εξοχή, στη δουλειά και στο σχολείο.

Η θρεπτική αξία του τραχανά είναι  πολύ μεγάλη. 100 γραμμάρια τραχανά μας δίνουν 400   θερμίδες. Συνήθως συνοδευόταν με ελιές, ψωμί και φέτα, ενώ άλλες φορές εμπλουτιζόταν με κρέας ή ψάρι δίνοντας μια  ξεχωριστή  γεύση και μυρωδιά!

Τις χάχλες, που  αγοράστηκαν από το Συνεταιρισμό Γυναικών Μεσοτόπου,  ετοίμασε  ή Λίτσα Κωνσταντιδέλλη, μέλος του ΔΣ του Συλλόγου Γονέων.  Η φέτα ήταν προσφορά του τυροκομείου Βασίλα και οι ντομάτες καθώς και το ψήσιμο προσφορά της ίδιας .

Μαζί με το επιδόρπιο μοιράστηκε στα παιδιά και ενημερωτικό φυλλάδιο, για την παρασκευή του τραχανά,  μιας τροφής , που υπήρχε σχεδόν κάθε χειμωνιάτικο βράδυ,  στα λεσβιακά σπίτια  με τη μορφή  της τραχανόσουπας.

Φτιάχνοντας γλυκό ψυγείου στην τάξη

Τα μικρούλια μου την τελευταία μέρα πριν τις διακοπές των Χριστουγέννων και για να την περάσουμε ευχάριστα έφτιαξαν στην τάξη γλυκό ψυγείου. Και είχε μια επιτυχία……! Έγλειψαν και το ταψί. Δείτε τη συνταγή και την εκτέλεση παρακάτω!

Την εκτέλεση της συνταγής στην τάξη την οργάνωσα με τον ίδιο τρόπο που κάνω πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις.

Αρχικά φρόντισα από την προηγούμενη ημέρα κάθε μαθητής να φέρει από κάτι:

ΡΑΦΑΕΛΑ: 1 κρέμα ζαχαροπλαστικής Garni βανίλια

ΧΡΙΣΤΙΝΑ: 1 κρέμα ζαχαροπλαστικής Garni σοκολάτα

ΝΙΚΟΛΑΣ: 1 λίτρο γάλα

ΓΙΩΡΓΟΣ: 1 πακέτο πτι μπερ Παπαδοπούλου

ΣΩΤΗΡΗΣ: 1 πακέτο πτι μπερ Παπαδοπούλου

ΑΓΓΕΛΙΝΑ: 1 σακουλάκι κουβερτούρα σε νιφάδες

ΒΑΓΓΕΛΗΣ: 1 σακουλάκι κουβερτούρα σε σταγόνες

ΔΕΣΠΟΙΝΑ: τραπεζομάντιλο

ΝΑΤΑΛΙΑ: τραπεζομάντιλο

ΜΙΧΑΛΗΣ: τραπεζομάντιλο

ΣΩΤΗΡΙΑ: τραπεζομάντιλο

ΜΙΧΑΛΗΣ: 10 κουταλάκια

ΓΡΗΓΟΡΗΣ: 10 κουταλάκια

ΓΙΑΝΝΗΣ: 10 πιατάκια

ΑΝΔΡΕΑΝΑ: 10 πιατάκια

ΡΑΦΑΕΛΟ: 10 χαρτοπετσέτες

ΗΡΑΚΛΗΣ: 10 χαρτοπετσέτες

Εγώ έφερα το μίξερ, μία λεκάνη για το χτύπημα και το ταψί.

Τα παιδιά έφεραν μαζί τους και από μία ποδιά και εγώ τους φόρεσα τους σκούφους μαγειρικής που έχω φτιάξει στην

Πώς να εκτελέσετε ομαδικά μια συνταγή μαγειρικής στην τάξη

Στα πλαίσια της ενότητας του βιβλίου της Γλώσσας της Γ΄ Δημοτικού "Του κόσμου το ψωμί" οι μαθητές εξοικειώνονται με τον παραμυθικό λόγο (λαϊκά παραμύθια, αινίγματα, παροιμίες) και εξασκούνται σε κείμενα κατευθυντικού λόγου (συνταγές, οδηγίες). Βέβαια δεν είναι η μόνη ενότητα και η μόνη τάξη που ασχολείται με τέτοια κείμενα και ειδικά με συνταγές. Παρακάτω σας δίνω την πιο απλή, εύκολη και νόστιμη κατά τη γνώμη συνταγή ψωμιού καθώς και οδηγίες για το πώς θα την εκτελέσετε στην τάξη με τα μικρούλια σας.

Τη συγκεκριμένη συνταγή τη βρήκα κάπου στο ίντερνετ και μπορώ να πω ότι ήταν η πιο εύκολη και η πιο επιτυχημένη από όσες έχω χρησιμοποιήσει έως τώρα.

ΣΥΝΤΑΓΗ ΤΟΥ ΠΙΟ ΓΛΥΚΟΥ ΨΩΜΙΟΥ

Υλικά: 1 κιλό αλεύρι, 2 ποτήρια χλιαρό νερό, 1 κύβος μαγιά, ένα κουταλάκι αλάτι, λίγο λάδι.

Εκτέλεση: Διαλύουμε τη μαγιά στο ένα ποτήρι χλιαρό νερό και τη ρίχνουμε στο αλεύρι. Ζυμώνουμε αρκετά προσθέτοντας και το δεύτερο ποτήρι νερό. Συνεχίζουμε το ζύμωμα ρίχνοντας και το αλάτι. Αφού ζυμώσουμε αρκετά και καλά, αφήνουμε τη ζύμη σε ζεστό μέρος για μισή ώρα για να ξεκουραστεί. Ξαναζυμώνουμε καλά και πλάθουμε δύο φραντζολάκια. Τα τοποθετούμε σε λαδωμένο ταψί χαράζοντας επάνω τους ένα σταυρό. Αφήνουμε τις φραντζόλες μισή ώρα για να φουσκώσουν. Ψήνουμε στους 200 βαθμούς για 45 λεπτά.

ΠΩΣ ΝΑ ΕΚΤΕΛΕΣΕΤΕ ΜΙΑ ΣΥΝΤΑΓΗ ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ

Την εκτέλεση της συνταγής στην τάξη την οργάνωσα με τον ίδιο τρόπο που κάνω πάντα ως εξής:

• Αρχικά φρόντισα κάθε μαθητής να φέρει από κάτι. Από μια κούπα αλεύρι, άλλος τη μαγιά, άλλος το αλάτι, άλλος το λάδι, άλλος το ταψί, άλλος το σκαφάκι για το ζύμωμα
  
  
  

Ένα σπάνιο παραδοσιακό φαγητό: Κουσκουσές ο κοπιαστικός

Αγαπημένοι μου αναγνώστες και ιδιαίτερα εσείς οι καλοφαγάδες και εσείς οι νοικοκυραίοι, που ασχολείστε με τη μαγειρική, ΠΡΟΣΟΧΗ, γιατί θα απελευθερώσω παρακάτω μια τοπική παραδοσιακή συνταγή που οι ρίζες της χάνεται στα χρόνια. Ο λόγος για τον νοστιμότατο κουσκουσέ.

Ο κουσκουσές είναι ένα είδος ζυμαρικού που φτιάχνεται στο χωριό μου (Ανδραβίδα Ηλείας) και στη γύρω περιοχή. Τον έφτιαχναν οι πρόγονοί μας, τον φτιάχνουν ακόμα οι μητέρες μας, αμφιβάλω αν θα φτιάχνεται για πολύ καιρό ακόμα, τουλάχιστον με αυτόν τον παραδοσιακό τρόπο που θα σας παρουσιάσω παρακάτω (κουσκουσοφτιάχτρα η μητέρα μου). Βέβαια στην περιοχή υπάρχουν κάποια εργαστήρια που τον κατασκευάζουν, αλλά δεν ξέρω κατά πόσο φτάνουν την ποιότητα και την εμφάνιση του καλού σπιτικού κουσκουσέ.

Πριν σας εξηγήσω πώς φτιάχνεται πρέπει να  επισημάνω ότι η κατασκευή του μάλλον είναι η πιο επίπονη διαδικασία, αν όχι φαγητού τουλάχιστον ζυμαρικού. Επίσης θα πρέπει να σας τονίσω τη μεγάλη διατροφική του αξία, την οποία θα καταλάβετε αμέσως μόλις μάθετε τα υλικά με τα οποία φτιάχνεται. Τέλος σημειώνω ότι για την κατασκευή του απαιτείται ειδικό σκαφίδι κοίλο από κορμό δέντρου (δε γνωρίζω το είδος του δέντρου).

ΥΛΙΚΑ

Για να φτιάξει η νοικοκυρά τον κουσκουσέ της χρονιάς χρειάζεται 1 κιλό γάλα (παλιά έβαζαν πρόβειο ή γιδίσιο το οποίο παρήγαγαν άφθονο οι οικογένειες, σήμερα βάζουν φρέσκο αγελαδινό), 50 αυγά, 1,5 κιλό ρύζι (κάποιες νοικοκυρές μπορεί να βάλουν πλιγούρι), αλεύρι όσο πάρει. Τα υλικά αυτά βγάζουν περίπου 70-80 μαγειριές.

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Το να φτιάξει η νοικοκυρά τον κουσκουσέ όπως προείπα είναι μια κουραστική διαδικασία. Κατ' αρχήν πρέπει να ξεκινήσει σπάζοντας το ρύζι: Το βάζει λίγο λίγο, αφού το καθαρίσει,  σε λεία επιφάνεια και με ένα γυάλινο μπουκάλι που το περιστρέφει επάνω του προσπαθεί να το "λιώσει", με αποτέλεσμα το ρύζι να σπάει σε μικρότερα κομμάτια. Επίπονη διαδικασία, αφού για να σπάσεις 1,5 κιλό ρύζι μπορεί να σου πάρει αρκετή ώρα. Νομίζω πάντως ότι κάποια παντοπωλεία πουλούν έτοιμο κομμένο ρύζι. 

Σε μία κατσαρόλα σπάει τα αυγά ολόκληρα, τα ανακατεύει λίγο και προσθέτει το γάλα. Σουρώνει το μείγμα για να μείνει ο σπόρος των αυγών εκτός.

Σε μια άλλη κατσαρόλα ή λεκάνη βάζει το αλεύρι κοσκινισμένο.

Όταν όλα τα υλικά είναι έτοιμα το σκαφίδι τοποθετείται στη μέση του δωματίου και τα υλικά τριγύρω του. Η νοικοκυρά τοποθετεί στη μέση του σκαφιδιού μια - δυο διπλές χούφτες κομμένο ρύζι, κάνει μια χαρακιά με το δάχτυλο στη μέση και εκεί μέσα ρίχνει ένα φλιτζανάκι από το μείγμα αυγά-γάλα. Από πάνω ραντίζει με μία χούφτα αλεύρι.

Αμέσως αρχίζει με τα χέρια της να κάνει κυκλικές κινήσεις. Επαναλαμβάνει όταν στεγνώσει το υλικό: το μαζεύει στη μέση του σκαφιδιού, κάνει χαριακιά, ρίχνει γάλα-αυγά, αλεύρι, κάνει κυκλικές κινήσεις.

Το αυτό επαναλαμβάνεται αρκετές φορές. Εκείνο που συμβαίνει με τις κυκλικές κινήσεις είναι το εξής: κάθε κομματάκι ρύζι βρέχεται με το υγρό αυγά-γάλα και κολλάει επάνω του το αλεύρι, με αποτέλεσμα να "ντύνεται" με μία ποσότητα ζύμης. Οι κυκλικές κινήσεις έχουν ως αποτέλεσμα το κάθε κομματάκι ρυζιού να γίνεται τελικά μπαλάκι. Η νοικοκυρά συνεχίζει τις κινήσεις μέχρι τα μπαλάκια της να έχουν το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Επειδή όμως είναι άνθρωπος και οι κινήσεις της δεν έχουν πάντα την ίδια πίεση κάποια μπαλάκια γίνονται μεγαλύτερα και κάποια μικρότερα. Η καλή κουσκουσοφτιάχτρα περνάει το υλικό από το σουρωτήρι. Τα πολύ λεπτά μπαλάκια πέφτουν απ' έξω και εκείνα με το επιθυμητό μέγεθος μένουν μέσα και τα κρατά στην άκρη σε ένα ταψί, γιατί αυτός θα είναι ο κουσκουσές της χρονιάς.

Μα και τα λεπτά μπαλάκια δε θα τα πετάξει. Όσα μαζέψει από όλες τις δόσεις που θα φτιάξει, στο τέλος θα τα ξαναδουλέψει για να πάρουν και αυτά το επιθυμητό μέγεθος. Βλέπετε πρέπει όλα τα μπαλάκια του κουσκουσέ να είναι ισομεγέθη, γιατί όταν θα έρθει η ώρα να μαγειρευτεί δε θέλει ο μισός να είναι λαπάς και ο άλλος μισός άβραστος.Επίσης θέλει να είναι ομοιόμορφος και όμορφος.

Στο τέλος ο κουσκουσές είναι κάπως έτσι. Τελείωσε η κατασκευή του; Αμ, δε! Έτσι όπως είναι νωπός και μαλακός  δεν μπορεί να διατηρηθεί για όλη τη χρονιά.

Γι' αυτό η νοικοκυρά τον βάζει σε ταψί και τον ψήνει σε φούρνο σε πολύ χαμηλή φωτιά μέχρι να πάρει ένα ωραίο μελαμψό χρώμα. Τότε ο κουσκουσές γίνεται σκληρός και είναι έτοιμος προς φύλαξη για μια και παραπάνω χρονιές. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ ΕΤΟΙΜΟΣ ΠΡΟΣ ΒΡΩΣΗ!

Ο κουσκουσές φυλάσσεται σε υφασμάτινες σακούλες και μαγειρεύεται συνήθως με κρέας χοιρινό, κοτόπουλο ή πάπια στο φούρνο. Για μας είναι ένα γιορτινό φαγητό, το μαγειρεύουμε συνήθως Κυριακή.

Μαγειρεύεται ως εξής: Βάζετε μια δόση κουσκουσέ στο ταψί (συνήθως ένα γεμάτο ρηχό πιάτο), ρίχνετε λάδι και ανακατεύετε να πάει παντού. Προσθέτε μπόλικο φρέσκο χυμό ντομάτας (ή και τυποποιημένο το χειμώνα) και αλατίζετε. Βάζετε και λίγο νεράκι. Από πάνω τοποθετείτε αλατοπιπερωμένο το κρέας. Ψήνετε στο φούρνο στους 200 βαθμούς μέχρι να γίνει. Μπορείτε βέβαια να το μαγειρέψετε όπως και το γιουβέτσι και να βάλετε μπαχαρικά ανάλογα με τις προτιμήσεις σας. Προσθέτετε νεράκι αν χρειαστεί. Επίσης γίνεται πολύ ωραίος όταν φτιάχνεται σε σκεπαστή γάστρα.

Είναι περίεργο, αλλά έχω την εντύπωση ότι ο κουσκουσές είναι το μόνο ζυμαρικό που όταν το μαγειρεύεις στο φούρνο το βάζεις μαζί με το κρέας και ολοκληρώνεται το μαγείρεμά τους την ίδια στιγμή. 

Σημείωση: Επειδή είναι τρόφιμο που περιέχει σχεδόν τα πάντα οι μητέρες παλιά τον έφτιαχναν σούπα άσπρη μόνο με λαδάκι και τον έδιναν στα μωρά τους ως μια δυναμωτική και ολοκληρωμένη τροφή.