Μια πόλη εξάγωνη

Οι φωτογραφίες της από ψηλά είναι εντυπωσιακές, αλλά και η παρατήρησή της στο google map το ίδιο. 

Φωτό

Πρόκειται για την πόλη Grammichele που βρίσκεται στην περιοχή της Κατάνια στη Σικελία με 13.000 περίπου κατοίκους. Η πόλη αυτή είχε ολοσχερώς καταστραφεί στο σεισμό του 1963 και κατασκευάστηκε εκ νέου με εξαγωνικό σχήμα. Ήταν η πρώτη πόλη στην Ευρώπη με εξαγωνικό σχεδιασμό. Έξι δρόμοι συγκλίνουν στο κέντρο όπου και βρίσκεται η κεντρική πλατεία. 

Φωτό

Στις σήραγγες του Ρούπελ

Ημέρα Δεκαπενταύγουστου πήραμε το δρόμο για το Οχυρό Ρούπελ. Εκείνη την ημέρα, γιορτή της Παναγίας, το οχυρό είναι ανοιχτό για το κοινό και διοργανώνει ξεναγήσεις για όλους. Τις ξεναγήσεις τις κάνουν οι ίδιοι οι φαντάροι, που με μεγάλη υπερηφάνεια διηγούνται στους επισκέπτες τους την ένδοξη ιστορία των οχυρωμάτων.

Το οχυρό Ρούπελ είναι το μεγαλύτερο οχυρωματικό συγκρότημα κατά μήκος των ελληνοβουλγαρικών συνόρων. Ονομάζεται και  Γραμμή Μεταξά, γιατί κατασκευάστηκε σε σχέδια του Αντισυνταγματάρχη Ιωάννη Μεταξά. Έχει συνολικό ανάπτυγμα καταφυγίων 1.849 μέτρα και μήκος στοών 4.251 μέτρα. Κατασκευασμένο στις δυτικές αντηρίδες του όρους Τσιγγέλι στον ποταμό Στρυμόνα, μαζί με το οχυρό Παλιουριώνες εξασφάλιζαν τη στενωπό Ρούπελ.

Πλησιάζοντας στο στρατόπεδο μια τεράστια σημαία ζωγραφισμένη στο έδαφος μας θύμισε ότι «ΕΣΤΙΝ ΟΥΝ ΕΛΛΑΣ ΚΑΙ Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ». Η περιοχή γύρω πράσινη, αλλά άγρια, από κάτω ο Στρυμόνας στριφογύριζε σαν φίδι και πιο πέρα μπορούσαμε να διακρίνουμε τα παραμεθόρια χωριά.

Προχωρώντας η σχετική ταμπέλα μάς πληροφόρησε ότι φτάσαμε. Και όχι μόνο. Ότι το οχυρό είναι εκεί κέρβερος να διαφυλάσσει την πατρίδα.

Μπήκαμε στο στρατόπεδο. Στολισμένο. Οι ελληνικές σημαίες κυμάτιζαν στο φρέσκο αεράκι που διαπερνούσε το Τσιγγέλι. Ούτε χαλικάκι δεν πατούσες κάτω. Οι φαντάροι χαρούμενοι κατέφθασαν και μας υποδέχτηκαν. Μας πρόσφεραν καφεδάκι στο καψιμί, δίνοντας λίγο χρόνο για να μαζευτούν περισσότεροι επισκέπτες. Ο χώρος γύρω επιβλητικός. Το μνημείο των πεσόντων ανατριχιαστικό. Τα γερμανικά λάφυρα σου δίνουν την ευκαιρία να αντιληφθείς τι αντιμετώπισαν οι υπερασπιστές.  

Λίγο αργότερα ο φαντάρος μας οδήγησε στον λόφο και μας ξενάγησε στο χώρο των πεσόντων. Η περηφάνια του ήταν έκδηλη. Με πάθος μας εξήγησε την τοποθεσία των οχυρών δείχνοντάς κάτω στα πόδια μας πού στάθηκε ο γερμανοβουλγαρικός στρατός, από πού ξεκίνησε η επίθεση, από πού προσπάθησαν με βάρκες να πλησιάσουν οι 

Το μονοπάτι εννέα

Κάθε περιπατητής που σέβεται τον εαυτό του οφείλει μια φορά στη ζωή του να διαβεί το μονοπάτι 9. Ίσως να ακούγεται βαρύγδουπο, όμως πραγματικά είναι ένα από τα πιο όμορφα μονοπάτια παγκοσμίως. 

Πρόκειται για την πεζοπορική διαδρομή Φηρά – Ημεροβίγλι – Οία και είναι όλη στο φρύδι της καλντέρας. Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να απολαύσεις τη μοναδική θέα και το υπέροχο ηλιοβασίλεμα της Σαντορίνης. Η απόσταση είναι περίπου 10 χιλιόμετρα, ανεβοκατεβαίνεις 2-3 βουνά και χρειάζεσαι 3-4 ώρες. Στο βίντεο που ακολουθεί η διαδρομή ξεκίνησε από την Οία προς τα Φηρά και το ηλιοβασίλεμα 

Μια υπέροχη και οικονομική εκδρομή στη Θηρασία

500 σκαλοπάτια, ένα καραβάκι και ένα δημοτικό λεωφορείο, στριφογυριστά δρομάκια, λιθόστρωτα μονοπάτια, γαϊδουράκι, υπόσκαφα γραφικά σπιτάκια, καταπληκτική θέα στην καλντέρα και στην Οία, χαρούμενοι άνθρωποι, καλό φαγητό και καφές είναι μερικά από τα στοιχεία που συνθέτουν την εκδρομή στη Θηρασία. Και όλα αυτά με ελάχιστα χρήματα!!!

H φωτό είναι τραβηγμένη από τον Κόρφο. Στο βάθος η Οία
κρέμεται στο χείλος του γκρεμού!

Η Θηρασία ή Θηρασιά είναι μικρό νησί που βρίσκεται απέναντι από τη Σαντορίνη. Μέχρι τη Μινωική έκρηξη των προϊστορικών χρόνων που δημιούργησε την καλδέρα, αποτελούσε κομμάτι της νήσου Στρογγύλης, της οποίας σήμερα συμπληρώνει το κυκλικό περίγραμμα μαζί με τα νησιά Θήρα (Σαντορίνη) και Ασπρονήσι. Η Θηρασία διαχωρίστηκε από την Στρογγύλη κατά την καταστροφική έκρηξη του ηφαιστείου το 1600 π.Χ. Πήρε το όνομά της από τη μικρότερη κόρη του βασιλιά Θήρα, τη Θηρασία, στην οποία το είχε παραχωρήσει για να κτίσει ένα μεγαλοπρεπές ανάκτορο.

Απέχει περίπου ένα μίλι από το Αμμούδι της Οίας, έχει έκταση 9,246 τ.χλμ. και πληθυσμό 319 κατοίκους κατά την απογραφή του 2011. Πρωτεύουσα του νησιού είναι ο Μανωλάς και λιμάνι του η Ρίβα. Για να πάει κανείς στη Θηρασία μπορεί να χρησιμοποιήσει τα δεκάδες καραβάκια – ιστιοφόρα που κάνουν ολιγόωρες ή μονοήμερες εκδρομές.

Αν όμως είστε από εκείνους που σας αρέσει η εξερεύνηση και η πεζοπορία και δε θέλετε να χαλάσετε τόσα πολλά χρήματα μπορείτε να φτάσετε στη Θηρασία με τον παρακάτω τρόπο:

Δημοτικό Σχολείο Περδικακίου

Βρήκα αυτήν την καταπληκτική φωτό στο Google maps. Δεν είναι πολύ όμορφη; Ξέρετε πού βρίσκεται το Περδικάκι; 

Φωτό

Το Περδικάκι είναι ορεινό χωριό της επαρχίας Βάλτου, του νομού Αιτωλοακαρνανίας, κτισμένο σε υψόμετρο 740 μέτρα. Απέχει 110 χιλόμετρα από το Μεσολόγγι, 60 χιλόμετρα από την Αμφιλοχία και 70 χιλιόμετρα από το Αγρίνιο.

Είναι κτισμένο σε ένα βαθούλωμα με λόφους και λίγα χωράφια και κυκλώνεται από ελατοσκέπαστα βουνά, που αποτελούν συνέχεια της Οροσειράς της Πίνδου, ενώ στα ανατολικά ριζά του, κάτω από κακοτράχαλες και δρυόφυτες πλαγιές, διαβαίνει ο ποταμός Αχελώος.

Όπως καταλαβαίνεται βρίσκεται σε περιοχή μοναδικής ομορφιάς. Σύμφωνα μάλιστα με έναν διαδραστικό χάρτη που καταρτίστηκε από την βρετανική εταιρεία Driving Experiences εδώ βρίσκεται ένας από τους 22 πιο επικίνδυνους δρόμους παγκοσμίως! Ο λόγος για την επαρχιακή οδό που ενώνει τα χωριά Πατιόπουλο και Περδικάκι!

Το σχολείο από ό,τι με πληροφόρησε ο συνάδελφος κ. Αμπλάς "λειτουργεί κανονικά ως διθέσιο και σε μια αίθουσά του στεγάζεται και το νηπιαγωγείο του χωριού. Η όλη μαγεία είναι να κάνεις μάθημα και να έχεις έξω τη χιονισμένη κατάφυτη από έλατα βουνοπλαγιά..."

Περισσότερα για το σχολείο ΕΔΩ.

Πληροφορίες: protothema, wikipedia

Μια μέρα στις αρχαίες Οινιάδες

Αν δεν τις έχετε ξανακούσει, σας πληροφορώ ότι οι αρχαίες Οινιάδες βρίσκονται 6 χιλ. δυτικά της Κατοχής και είναι χώρος μοναδικής πολιτιστικής κληρονομιάς και περιοχή ξεχωριστής ομορφιάς. Σας προτείνω λοιπόν, αγαπημένοι μου αναγνώστες, μια εκδρομή γεμάτη πολιτισμό και φύση. Τα μέρη που θα σας περιγράψω βρίσκονται πολύ κοντά στην Πάτρα και μπορείτε να τα επισκεφτείτε όλα μέσα σε λίγες ώρες...

1η στάση: Αιτωλικό

Όμορφο, γραφικό, το νησάκι αυτό της λιμνοθάλασσας είναι ιδανικό μέρος για βόλτα και καφέ. Απλώς εξερευνήστε τα γύρω δρομάκια, έστω και μέσα από το αυτοκίνητο.

2η στάση: Πεντάλοφος και γέφυρες Αχελώου.

Η Πεντάλοφος είναι ένα πολύ γραφικό χωριό χτισμένο προσηλιακά πάνω σε δυο μικρούς λόφους στη δεξιά όχθη του Αχελώου ποταμού, στο δρόμο Αιτωλικού - Αστακού.

3η στάση: Αρχαιολογικός χώρος Οινιάδων

H αρχαία πόλη Οινιάδες είναι κτισμένη στη βόρεια όχθη του ποταμού Αχελώου 6 χλμ. δυτικά του σημερινού χωριού Κατοχή και υπήρξε η δεύτερη σε μέγεθος και σπουδαιότητα πόλη των Ακαρνάνων. Θα δείτε στον αρχαιολογικό χώρο,  με είσοδο μόλις δύο ευρώ, τα κυκλώπεια τείχη της πόλης, το αρχαίο λιμάνι (!) και το αρχαίο θέατρο.

Το λιμάνι των Οινιάδων είναι το καλύτερα σωζόμενο νεώριο του αρχαίου κόσμου και σ’ αυτό βοηθά το ότι είναι λαξευτό στο βράχο κι όχι χτισμένο με υλικά. Ο επισκέπτης μπορεί να διακρίνει τις εγκαταστάσεις του ελλιμενισμού, τις βάσεις των μεγάλων μεταλλικών κρίκων, τις δέστρες των πλοίων και τα διαζώματα για την εξώλκυση και επισκευή των πλοίων της εποχής!

Το αρχαίο θέατρο με χωρητικότητα που άγγιζε τους 4.600 θεατές πρωτοκατασκευάστηκε τον 4ο π.χ. αιώνα, όταν οι Αθηναίοι κατέλαβαν την πόλη. Είναι λαξεμένο στον πορώδη ασβεστολιθικό βράχο της πλαγιάς, σε θέση που προσφέρει εκπληκτική θέα προς τις γύρω πεδινές εκτάσεις, την παλιά κοίτη του Αχελώου ποταμού και τις παράκτιες περιοχές.

4η στάση: Εθνικό πάρκο Μεσολογγίου - παραλία Λούρος

Περιοχή μοναδικής ομορφιάς ακόμα και αυτήν την εποχή. Μπορείτε να απολαύσετε τη φύση, τα χιλιάδες φλαμίνγκο, τα άλλα σπάνια πουλιά που βρίσκουν επίσης καταφύγιο εκεί, τα βόδια που βόσκουν στα νερά του πάρκου και να πιείτε τον καφέ σας στο παραλιακό μπαρ Εν πλω. 

Για καλό φαγητό και καφέ μπορείτε επίσης να σταματήσετε στην Κατοχή και στο Νεοχώρι.

Αγία Δύναμη

Η Αγία Δύναμη βρίσκεται στο νότιο τμήμα της Χίου, 6 χλμ από το Πυργί (στο δρόμο προς Ολύμπους). Πρόκειται για μια παρθένα, ερημική συνήθως παραλία, που πήρε το όνομα της από το εκκλησάκι που υπάρχει εκεί ή ίσως και το αντίθετο. Είναι μία από τις ωραιότερες παραλίες του νησιού με κρυστάλλινα,  πεντακάθαρα, γαλαζοπράσινα νερά. Θαυμάστε την!

Ο παππούς μου ο Αντριάκος

ή πώς να βρεις τα ίχνη των μεταναστών προγόνων σου στη Νήσο Έλλις, όπου βρίσκονται ακόμα και σήμερα τα εισιτήριά τους, τα ιατρικά τους στοιχεία και άλλα ενδιαφέροντα κατά την είσοδό τους στη χώρα!

Ο παππούς μου ο Αντριάκος, στα χαρτιά Ανδρέας Μυλωνάκης, ήταν ένας μικροκαμωμένος άνθρωπος, εξού και το όνομα που του έμεινε μέχρι το θάνατό του. Γεννήθηκε στην Ανδραβίδα Ηλείας το 1885 και πέθανε στην Ανδραβίδα το 1973 σε ηλικία 88 ετών.

Σε ηλικία 25 ετών, κάτι η φτώχεια, κάτι που είχε πέντε αδερφάδες και ήθελαν παντρειά, κάτι τα όνειρα για μια καλύτερη ζωή, κάτι το κύμα μετανάστευσης που ήταν αρκετά μεγάλο, πήρε την απόφαση να φύγει για Αμερική. Επιβιβάστηκε λοιπόν, στο πλοίο ΠΑΤΡΙΣ και ταξίδεψε Πάτρα -Νέα Υόρκη το 1910.

Όπως ίσως ξέρετε, όσοι μετανάστες έφταναν τότε Αμερική περνούσαν από τη νήσο Έλλις. Εκεί καταγράφονταν στα αρχεία του μεταναστευτικού κέντρου, περνούσαν ιατρικές εξετάσεις, έκαναν τα απαραίτητα εμβόλια και αφού κρίνονταν υγιείς, έπαιρναν άδεια εισόδου στη χώρα. Την ίδια διαδικασία πέρασε φυσικά και ο παππούς μου ο Αντριάκος. Στην 

Για πικνίκ στα Τριζόνια

Ένα ωραίο μέρος για να απολαύσεις τη φύση την άνοιξη και να εξερευνήσεις μαζί με τα μικρούλια σου θα μπορούσαν να ήταν τα Τριζόνια. Τα προτείνω σε περίπτωση βέβαια που έχετε τελειώσει με όλα τα άλλα γύρω μέρη και κυρίως για την άνοιξη, γιατί, δε λέω, ωραίος είναι ο τόπος αλλά μια σταλιά και οι παραλίες του .... λεκανίτσες, άσε που η μαρίνα του έχει προβλήματα σκουπιδιών.... Αν θέλετε απλώς να πάτε να φάτε γραφικά στις ταβερνούλες του και όχι να το εξερευνήσετε, άνετα.

Εμείς πήγαμε 25 Μαρτίου και η φύση πραγματικά είχε βάλει τα γιορτινά της. Θα βρείτε εκεί δύο ωραιότατα εστιατόρια για να φαγητό και καφέ, αλλά εγώ συνιστώ όπως πάντα να έχετε μαζί σας το δικό σας φαγητό. 

Λοιπόν για να πάτε στα Τριζόνια, που είναι ένα μικρό νησάκι μόλι 64 κατοίκων, πρέπει να πάρετε ένα μικρό καΐκι από το απέναντι χωριό που λέγεται Χανιά. Το αυτοκίνητο θα το αφήσετε εκεί, γιατί στα Τριζόνια δεν κυκλοφορούν οχήματα. Η απόσταση με το καΐκι είναι πολύ μικρή, μόλις 5 λεπτά, και κοστίζει 2 € το άτομο πήγαινε έλα. Πάτρα - Αντίρριο με το καράβι κοστίζει 13 € και τουλάχιστον μισή ώρα το φόρτωμα - πέρασμα. Αντίρριο - Χάνια είναι 40 χμ. και περίπου  35 λεπτά. Είναι πολύ όμορφη διαδρομή και οι αποκάτω παραλίες προσφέρουν υπέροχη θέα. 

Εμείς επειδή καθυστερήσαμε χάσαμε το καραβάκι των 12:15 για Τριζόνια και έτσι αναγκαστήκαμε να περιμένουμε των 14:30. Επωφεληθήκαμε λοιπόν από την κενή ώρα και κάτσαμε και φάγαμε στην παραλία της Γλυφάδας που είναι δίπλα ακριβώς στο λιμανάκι των Χανίων. Υπάρχει εκεί ένα ωραίο λιμανάκι και μια ωραία εκκλησία με πλατεία και παγκάκια με τραπεζάκια. Ήταν πολύ ωραία. Έτσι δε χρειάστηκε να πάρουμε μαζί μας απέναντι στο νησάκι τα πράγματα που είχαν και κάποιο βάρος. Μέχρι τις δύο ήμασταν έτοιμοι. Παρκάραμε δίπλα στο λιμανάκι των Χανίων και μπήκαμε στο καΐκι.

Το καΐκι σε αφήνει στο μικρό λιμανάκι όπου υπάρχουν οι δυο τρεις ταβέρνες και η εκκλησία όλα όμορφα και καθαρά. Κάνοντας πέντε έξι βήματα δυτικά βρίσκεσαι σε μια μεγάλη μαρίνα, η οποία μάλλον χρησιμοποιείται ως σταθμός ή πάρκινγκ για σκάφη αναψυχής. Βλέπεις εκείς διάφορα ιστιοφόρα. Η πρώτη εντύπωση είναι ειδυλλιακή. Από εκεί περνά ένα από τα τρία περιπατητικά μονοπάτια. 

Στα Τριζόνια υπάρχουν τρεις περιπατητικές διαδρομές που μπορεί κανείς να κάνει. Η μία περνά μπροστά από την εκκλησία και οδηγεί στο ακρωτήρι Κοχυλάς έχοντας θέα τις απέναντι παραλίες της Στερεάς Ελλάδας, η δεύτερη είναι ένα μονοπάτι που διασχίζει το εσωτερικό του νησιού και φτάνει στην παραλία Άσπρα Βότσαλα ή κάπως έτσι και η τρίτη ξεκινά από τη μαρίνα, προχωρά νότια και φτάνει στην Κόκκινη παραλία. Αυτή κάναμε εμείς και η διαδρομή φαίνεται στον χάρτη.

Ήταν μια εύκολη πεζοπορία, μέσα στη φύση, περάσαμε τον κόλπο, λοφάκια και ελαιώνες, η φύση οργίαζε (θα δείτε και τις φωτογραφίες) και πραγματικά θα είχαμε ενθουσιαστεί εάν δεν είχαμε απογοητευτεί από τα απίστευτα σκουπίδια που ήταν πεταγμένα παντού σε όλη την παραλία της μαρίνας, ακόμη και μέσα στη θάλασσα, μπάζα, ηλεκτρικά σκεύη, παπούτσια, πλαστικά, τι να σας λέω..... Αφού αναγκαζόμουν να σηκώνω ψηλά τη φωτογραφική για να μη φωτογραφίζω σκουπίδια!

Όλη η άλλη περιοχή ήταν καθαρή και η φύση πολύ όμορφη, ο κόλπος όμως μας έκανε πολύ να θυμώσουμε..... Είχαν αραγμένα όλα αυτά τα πλούσια σκάφη σε αυτό το υπέροχο μέρος το οποίο το είχαν πλήρως μολύνει.... Κρίμα..... Κρίμα για όλους τους ιδιοκτήτες των σκαφών.. Κρίμα για όλους τους επισκέπτες που πέταξαν εκεί το σκουπιδάκι τους... Κρίμα για τους κατοίκους που δεν προφύλαξαν τον τόπο τους.... Κρίμα.... Μήπως κάποιος θα έπρεπε να ενδαφερθεί;