Τι γουστάρει μία δασκάλα;

Γουστάρω να τ’ ακούω να τιτιβίζουν.

Γουστάρω να τους μαθαίνω καινούρια πράγματα κι αυτά να γουρλώνουν τα μάτια τους και να λένε «Αλήθεια, κυρία;».

Γουστάρω να τα βλέπω να πετάνε από τη χαρά τους όταν τελικά «ξεκολλάνε» και καταφέρνουν να μάθουν τα «ακαταλαβίστικα»!

Γουστάρω να τα βλέπω να καμαρώνουν και να γίνονται ψηλότερα όταν τους λέω πόσο πολύ έχουν προοδεύσει.

Γουστάρω να τα βλέπω να κοκορεύονται όταν βρίσκουν μια δύσκολη λύση και αισθάνονται περισσότερο έξυπνα, ενώ οι συμμαθητές τους τα χειροκροτούν.

Γουστάρω να τα βλέπω να μην τα παρατούν και να προσπαθούν πάλι και πάλι και να με κοιτάζουν με αγωνία περιμένοντας να τους πω ότι «Ναι! Τα κατάφερες!».

Γουστάρω πραγματικά τα μοναδικά καταπληκτικά έργα τέχνη τους, τύφλα να΄χουν κάτι Πικάσηδες και κάτι Ρενουάδες.

Γουστάρω όταν με ρωτάνε «γιατί τούτο και γιατί κείνο;» και γουστάρω ακόμα περισσότερο, όταν οι ερωτήσεις πέφτουν βροχή και τα μάτια τους πετάνε αστραπές και στην τάξη επικρατεί καταιγίδα.

Γουστάρω να τα βλέπω να ξεπερνούν τις διαφορές τους και να καταφέρνουν σπουδαία πράγματα μέσα από τη συνεργασία και την ομαδικότητα.

Γουστάρω όταν καταφέρνουν να ξεπερνούν τα προβλήματά τους.

Γουστάρω όταν μου φέρνουν λουλουδάκια με τις ρίζες και τα χώματα επάνω τους και μου λένε χαμογελώντας ντροπαλά «Για σένα, κυρία!».

Γουστάρω να πηγαίνω κάθε πρωί στο σχολείο και να τους λέω «Καλημέρα, πουλιά μου!», γιατί πουλιά μεγαλώνω και τα προετοιμάζω να πετάξουν μια μέρα μόνα τους.

Γουστάρω και τόσα άλλα πράγματα, που θα χρειαζόμουν ώρες να τα γράφω.

Μα πιο πολύ Γουστάρω που στα μάτια τους είμαι εγώ η σούπερ ηρωίδα τους, η υπερ-δασκάλα τους, που έχω τη δύναμη να τα ξέρω όλα, να αποδίδω δικαιοσύνη και να βρίσκω τις λύσεις σε όλα τα προβλήματα.

Γι’ αυτό σήμερα που είναι η Παγκόσμια Ημέρα των Δασκάλων ευχηθείτε μου ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, γιατί όσα χρόνια μου βρίσκονται εύκαιρα, θα ήθελα να τα περάσω ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ. Και ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ εύχομαι κι εγώ σε όλους εσάς, που γουστάρετε τα ίδια πράγματα και ακόμα περισσότερα. 

ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Ένα σχολείο με μία μαθήτρια και μία δασκάλα

Η Μικρή Όλγα από το Στένωμα Ευρυτανίας είναι άτυχη, γιατί δεν έχει συμμαθητές, δεν έχει παρέα στο παιχνίδι, δεν κάθεται κανείς δίπλα της στο θρανίο. Είναι όμως και ΠΟΛΥ ΤΥΧΕΡΗ ΓΙΑΤΙ ΕΧΕΙ ΤΗ ΔΑΣΚΑΛΑ της. Όπως τυχερά είναι και όλα τα παιδιά στη θέση της, που μπορούν να πάνε στο σχολείο τους χωριού τους, χάρη στους εκπαιδευτικούς που δεν διστάζουν να αφήσουν τις πόλεις, που δεν φοβούνται την «απομόνωση», δεν πτοούνται από τις δυσκολίες της καθημερινότητας, δεν κλαίγονται για τις ανέσεις που δεν προσφέρει ένα απομακρυσμένο χωριό αλλά βάζουν πάνω από όλα τις πραγματικές αξίες της ζωής. Και παλεύουν μόνοι τους να κρατήσουν ζωντανά τα μικρά σχολειά της ελληνικής επαρχίας.

Το Στένωμα Ευρυτανίας είναι ένα μικρό χωριό στις βορειοδυτικές πλαγιές του Βελουχιού. Χωμένο ανάμεσα στα έλατα,  τις βελανιδιές, τις καρυδιές και τα πλατάνια. Οι κάτοικοι του λιγοστοί. Στην τελευταία απογραφή μόλις, 139 άτομα.

Το φθινόπωρο όταν οι επισκέπτες φεύγουν, το χωριό αδειάζει.  Και  η ζωή για τους μόνιμους κατοίκους, παρά τις δυσκολίες, συνεχίζεται.

Η μικρή Όλγα μαθήτρια της Δ’ Δημοτικού, ξυπνάει κάθε πρωί, ετοιμάζει την τσάντα της και ξεκινάει για το σχολείο.  Το κουδούνι δεν χτυπάει, ούτε ακούγονται παιδικές φωνές στο προαύλιο. Είναι η μοναδική μαθήτρια. Και στις επάλξεις, η δασκάλα της  που με όποιο τρόπο μπορεί,  κάνει τα πάντα για να κρατήσει ζωντανή τη φλόγα του σχολείου. Σε άλλα τέσσερα δημοτικά σχολεία της Ευρυτανίας, οι δασκάλες έχουν μόνο από έναν μαθητή.

Είναι τα ίδια σχολεία που κάποτε τα θρανία τους ήταν γεμάτα παιδιά. Μα χρόνο με το χρόνο η Ελλάδα «μικραίνει».

Στην Ευρυτανία, το σχολικό έτος 1954-1955 οι μαθητές των δημοτικών σχολειών ήταν 6.741. Μετά από 60 χρόνια, το 2015 μειώθηκαν κατά 6.016 και έφτασαν στους 715. Και από τότε χρόνο με το χρόνο ο αριθμός κατεβαίνει, με πολλά σχολεία να έχουν απομείνει χωρίς μαθητές και να έχει ανασταλεί η λειτουργία τους.

Περισσότερα: lamianow.gr/

Πρωτοβάθμια εκπαίδευση: γυναικοκρατούμενος τομέας

Καθαρά γυναικοκρατούμενος τομέας είναι η διδασκαλία στα δημοτικά σχολεία ανά τον κόσμο. Το μεγαλύτερο ποσοστό γυναικών δασκάλων, 96%, σημειώνεται στη Λιθουανία και στην Ουγγαρία. Αρκετή ισορροπία ανάμεσα στα φύλα σημειώνεται μόνο στις Τουρκία, Ιαπωνία και Μεξικό. 

Τα στοιχεία που ακολουθούν είναι του 2017, έχουν παρθεί από τον ΟΟΣΑ και δίνονται επί %. 

Πηγή: oecd.org

"Γιατί εκτιμούμε τους δασκάλους"

Στο Ιλινόις  υπογράφτηκε φέτος τον Αύγουστο νέος νόμος, που θα αυξήσει τον ελάχιστο μισθό που μπορεί να κερδίσει ένας εκπαιδευτικός στα 40.000 δολάρια από την πρώτη ημέρα του σχολικού έτους του 2023. "….αυτός ο νέος νόμος λέει σε μαθητές και γονείς δυνατά και ξεκάθαρα: εκτιμούμε τους δασκάλους", δήλωσε ο κυβερνήτης του Ιλινόις, Pritzker σε μια σειρά tweets.

Επίσης σε ένα άλλο του tweet έγραψε για τους δασκάλους της πολιτείας του: «Βλέπω τη φροντίδα και την ευσπλαχνία που βάζετε στην εργασία σας και είμαι περήφανος που βοηθώ να κερδίσετε αυτό που αξίζετε».

Οι σχολικές συνοικίες θα υποχρεούνται πλέον να καταβάλλουν στους καθηγητές πλήρους απασχόλησης ελάχιστο μισθό ύψους 32.076 δολαρίων για το σχολικό έτος 2020-2021, 34.576 δολάρια για το σχολικό έτος 2021-2022, 37.076 δολάρια για το σχολικό έτος 2022-2023 και 40.000 δολάρια για το σχολικό έτος 2023-2024 .

Να σημειώσουμε ότι πριν από την ψήφιση αυτού του νόμου, ο ελάχιστος μισθός που μπορούσε να κερδίσει ένας εκπαιδευτικός ήταν $ 10,000 ετησίως.  Η διατύπωση του νομοσχεδίου σηματοδοτεί την πρώτη φορά που τροποποιήθηκε ο σχολικός κώδικας για τους μισθούς των εκπαιδευτικών στο Ιλινόις από το 1980.

Πηγή: thehill.com/

Ποιο είναι το ωράριο των δασκάλων ανά τον κόσμο;

Από περιέργεια έκανα την παρακάτω ερώτηση σε μεγάλη φεϊσμπουκική ομάδα εκπαιδευτικών του εξωτερικού με 82 χιλιάδες και βάλε μέλη από όλον τον κόσμο και μέχρι τώρα πήρα πάνω από 70 απαντήσεις, αρκετές για να δώσουν ένα δείγμα του ωραρίου των δασκάλων σε διάφορα κράτη εκτός της Ελλάδας. Παρακάτω τις κατέγραψα όσο καλύτερα μπορούσα. Είναι πολύ ενδιαφέρουσες. Τι ώρα πηγαίνουν σχολείο; Τι ώρα θα έπρεπε να φεύγουν; Τι ώρα φεύγουν τελικά; Για ρίξτε μια ματιά….

ΑΓΓΛΙΑ: (υπάρχουν μεγάλες διαφορές από σχολείο σε σχολείο)

«Συνήθως 8:30 μέχρι 4:00, αλλά ποικίλλει ανάλογα με το σχολείο».

«Οι ώρες υποτίθεται ότι είναι 8:45-3:30, αλλά συνήθως είναι 8-5 για τους περισσότερους».

«Μπαίνω στις 7.30. Οι μαθητές φοιτούν 9-3. Πηγαίνω σπίτι μεταξύ 4.30-5:00. Είμαι στο Ηνωμένο Βασίλειο».

«7:00-5.30 στην Αγγλία, σε αγροτικό σχολείο. Συν μερικές ώρες το Σαββατοκύριακο».

«Edo stin agglia to sxoliko orario den einai to idio se ola ta sxolia, ego doulevo 8:30_ 3:15. Oi parapano ores den einai upoxreotikes an exeis Kali organisi».

«8.15 έως 3.45 (νομίζω) ποτέ πραγματικά δεν κοίταξα! Έτσι κι αλλιώς δε γίνεται να φύγεις αυτή την ώρα με τις εργασίες και την προετοιμασία που χρειάζεται να γίνουν».

«Συμβόλαιο από 8.30-3.45-Ηνωμένο Βασίλειο».

«Πηγαίνω στο σχολείο μεταξύ 7.30 και 8:00 και φεύγω περίπου 5.30 συν τη δουλειά στο σπίτι. Το σχολείο είναι κανονικά 8.45-3.15 αλλά υπάρχουν πολλά έγγραφα, σχεδιασμός, συναντήσεις κλπ οπότε….».

«Ξεκινάμε στις 7:00 πμ και τελειώνουμε στις 5.30 (παιδιά 8.50-3.15)».

«Θα ξεκινήσω μέχρι τις 7.30 και θα φύγω περίπου 5:00-5.30, αν και μπορεί να είναι αργότερα, περιστασιακά νωρίτερα. Τα παιδιά είναι στο σχολείο  9:00-3.15».

«Κάνω 7:30-4:30. Τα παιδιά 8:50-3:15».

«Δουλεύω στις 7 πμ και φεύγω γύρω στις 5-5:30 στο Νότιο Γιορκσάιρ. Τα παιδιά 8:50-3:15».

 

«Πηγαίνω στη δουλειά 7:00-7:20. Τα παιδιά έρχονται στις 8.40 και συνήθως μένουν μέχρι τις 5:00 - 6.30 ανάλογα με το τι πρέπει να γίνει. Κάνω πολλή δουλειά και τα σαββατοκύριακα μόνο και μόνο για να συνεχίζω! Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο».

«Πηγαίνω 8.30 πμ και φεύγω στις 6:00 μμ δύο φορές την εβδομάδα, στις 5:00 μμ μια φορά και στις 4:00 μμ δύο φορές. Τα παιδιά 8.45 πμ-3:00 μμ. Το προσωπικό εργάζεται μίνιμουμ 8.30-3.15 μμ τις περισσότερες μέρες, αλλά μέχρι τις 5 μμ μια φορά την εβδομάδα. Στο σχολείο μου δεν υπάρχει πίεση να μείνω, αλλά κάποιοι προτιμούν να μείνουν αργότερα, όχι να πάρουν δουλειά στο σπίτι».

«Το Ηνωμένο Βασίλειο πέρυσι. 8:00 - 8.15 με 4.30-6.30 μμ. Παιδιά 8.55-3.15».

«Το ωράριο του σχολείου μας είναι 8.50-3.30 αλλά τις περισσότερες μέρες το προσωπικό είναι εκεί από τις 7:00 ΠΜ έως τις 5:00 μμ.».

«Η μέση μέρα μου είναι 8:25-5:45. Οι ώρες διδασκαλίας είναι 8:55-3:30».

ΗΠΑ: (υπάρχουν μεγάλες διαφορές από σχολείο σε σχολείο)

 «Οι δάσκαλοι πηγαίνουν μεταξύ 7-7:15 πμ για προετοιμασία, οι μαθητές έρχονται στις 7:45 πμ και μετά φεύγουν στις 3:00 μμ. Οι δάσκαλοι 

Το καθοριστικό στοιχείο μέσα στην τάξη

Ο Haim G. Ginott (5 Αυγούστου, 1922 - 4 Νοέμβρη, 1973) ήταν δάσκαλος, παιδοψυχολόγος0 και ψυχοθεραπευτής και εκπαιδευτής γονέων. Έχει πρωτοπορήσει σε τεχνικές για συζήτηση με παιδιά που εξακολουθούν να διδάσκονται σήμερα. 

Το βιβλίο του, «Μεταξύ γονέα και παιδιού», παρέμεινε στην κορυφή των πωλήσεων για πάνω από ένα χρόνο και εξακολουθεί να είναι δημοφιλές και σήμερα. Στο βιβλίο του δίνει «συγκεκριμένες συμβουλές βασισμένες στις βασικές αρχές επικοινωνίας που θα καθοδηγούν τους γονείς να ζουν με τα παιδιά στους στα πλαίσια του αμοιβαίου σεβασμού και της αξιοπρέπειας. 

Οι παρακάτω προτάσεις απεικονίζουν την προσέγγιση επικοινωνίας του Dr. Ginott:

• Ποτέ μην αρνηθείτε ή αγνοήσετε τα συναισθήματα ενός παιδιού.
• Μόνο η συμπεριφορά θεωρείται απαράδεκτη, όχι το παιδί.
• Αποπροσωποποιήστε τις αρνητικές αλληλεπιδράσεις αναφέροντας μόνο το πρόβλημα. "Βλέπω ένα βρώμικο δωμάτιο."
• Προσθέστε κανόνες σε πράγματα, π.χ. "Δε χτυπάμε τα μικρότερα αδέρφια μας."
• Η εξάρτηση δημιουργεί εχθρότητα. Αφήστε τα παιδιά να κάνουν ό, τι μπορούν και να γίνουν πιο ανεξάρτητα.
• Τα παιδιά πρέπει να μάθουν να επιλέγουν, αλλά μέσα στην ασφάλεια των ορίων. "Θα ήθελες να φορέσεις αυτό το μπλε πουκάμισο ή αυτό το κόκκινο;"
• Περιορίστε την κριτική σε μια συγκεκριμένη εκδήλωση - μην λέτε "ποτέ", "πάντα", όπως: "Ποτέ δε με ακούς", "Πάντα καταφέρνεις να πετάς τα πράγματά σου" κ.λπ.
• Αποφύγετε να χρησιμοποιείτε λέξεις που δεν θέλετε να επαναλάβει το παιδί.
• Αγνοήστε την άσχετη συμπεριφορά.
• Αν θέλετε τα παιδιά σας να βελτιωθούν, αφήστε τα να ακούσουν τα ωραία πράγματα που λέτε γι 'αυτά σε άλλους.

Και τέλος:

Κατέληξα σε ένα τρομακτικό συμπέρασμα.

Είμαι το καθοριστικό στοιχείο μέσα στην τάξη.

Είναι η προσωπική μου προσέγγιση που δημιουργεί το κλίμα.

Είναι η καθημερινή μου διάθεση που φτιάχνει τον καιρό.

Ως δάσκαλος, κατέχω μια τεράστια δύναμη: μπορώ να κάνω τη ζωή ενός παιδιού θλιβερή ή χαρούμενη. Μπορώ να είμαι όργανο βασανισμού ή εργαλείο έμπνευσης. Μπορώ να ταπεινώσω ή να αστειευτώ, να πληγώσω ή να θεραπεύσω πληγές.

Σε όλες τις περιπτώσεις, είναι η δική μου αντίδραση που καθορίζει αν μια κρίση θα κλιμακωθεί ή θα αποκλιμακωθεί, και αν ένα παιδί θα εξανθρωπιστεί ή θα αποκτηνωθεί.»

Περισσότερα: en.wikipedia.org

Γνωρίστε τους νεότερους δασκάλους της Βρετανίας

Πρόκειται για τρία μωρά που επισκέπτονται τους μαθητές των δημοτικών σχολείων βοηθώντας τους να μάθουν για την ενσυναίσθηση. 

Μια φορά το δεκαπενθήμερο, τρία μωρά, τα οποία είναι όλα παιδιά των δασκάλων στο Δημοτικό Σχολείο του Ardgowan στο Greenock, Inverclyde, έρχονται στο σχολείο για να συναντήσουν τους μαθητές. Τα μωρά, το μεγαλύτερο των οποίων είναι μόλις δέκα μηνών, «διδάσκουν» τους μαθητές, οι οποίοι μπορούν να τα δουν να μεγαλώνουν και να αναπτύσσονται, και να μάθουν για την ενσυναίσθηση, την κατανόηση και την ευθύνη. 



Το μικρότερο μωρό είναι η μικρή Ada Roberston, ηλικίας τριών μηνών, η μητέρα της είναι η Lana, δασκάλα και αυτή που βρίσκεται σε άδεια μητρότητας, μαζί με τις δύο άλλες μαμάδες.

Πηγή: SWNS TV

Γνωρίστε τον Peter Tabichi

Ο Κενυάτης Peter Tabichi κέρδισε το βραβείο του καλύτερου δασκάλου στον κόσμο και μαζί με αυτό 1 εκατ. δολάρια υπερνικώντας 10.000 υποψηφιότητες από 179 χώρες και πιστέψτε με το άξιζε!

Ο Πίτερ Τάμπιτσι, 36 ετών, καθηγητής μαθηματικών και φυσικών στο δευτεροβάθμιο σχολείο του Κέρικο στο χωριό Pwani, σε απομακρυσμένο τμήμα της κοιλάδας Rift της Κένυας, κέρδισε το Παγκόσμιο Βραβείο Δασκάλου του Πανεπιστημίου Varkey Foundation 2019.

Ο Tabichi, μοναχός της φραγκισκανικής θρησκευτικής τάξης, έλαβε το βραβείο του σε τελετή στο Ντουμπάι που φιλοξενήθηκε από τον ηθοποιό Hugh Jackman.

Ο Tabichi αποδίδει το 80% του εισοδήματός του για να βοηθήσει τους φτωχότερους φοιτητές του σχολείου που δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά στολές και βιβλία.

Περισσότερο από το 90% των μαθητών του προέρχονται από φτωχές οικογένειες και σχεδόν το ένα τρίτο είναι ορφανά ή έχουν μόνο έναν γονέα. Η κατάχρηση ναρκωτικών, οι εφηβικές εγκυμοσύνες, η εγκατάλειψη νωρίς από το σχολείο, οι νεαροί γάμοι και η αυτοκτονία είναι κοινές. Οι σπουδαστές πρέπει να περπατήσουν 7χλμ κατά μήκος των δρόμων που μπορεί να γίνουν αδιάβατοι στην περίοδο των βροχών για να φτάσουν στο σχολείο και η περιοχή επηρεάζεται από την ξηρασία και την πείνα.

Παρά το γεγονός ότι το σχολείο διαθέτει μόνο έναν υπολογιστή, μια κακή σύνδεση στο διαδίκτυο και η αντιστοίχιση μαθητών εκπαιδευτικών είναι 58: 1, ο Tabichi ξεκίνησε μια «λέσχη ταλέντων» και επέκτεινε το επιστημονικό σύλλογο του σχολείου, βοηθώντας τους μαθητές να σχεδιάσουν ποιοτικά ερευνητικά έργα. Οι μαθητές του συμμετείχαν σε διεθνείς διαγωνισμούς επιστήμης και κέρδισαν βραβείο από την Royal Society of Chemistry μετά την αξιοποίηση της τοπικής φυτικής ζωής για την παραγωγή ηλεκτρισμού.

Ο Tabichi και τέσσερις συνάδελφοί του εκπαιδεύουν τους μαθητές στα μαθηματικά και την επιστήμη, επισκέπτονται τα σπίτια τους και συναντούν τις οικογένειές τους για να εντοπίσουν τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν.

Κατά την απονομή του βραβείου, ο Tabichi δήλωσε: "Είμαι εδώ μόνο εξαιτίας του τι έχουν επιτύχει οι μαθητές μου. Αυτό το βραβείο τους δίνει μια ευκαιρία. Λέει στον κόσμο ότι μπορούν να κάνουν οτιδήποτε. "

Ο Τάμιτσι είπε ότι οι νέοι της Αφρικής δεν θα είναι πλέον συγκρατημένοι από τις χαμηλές προσδοκίες. "Η Αφρική θα παράγει επιστήμονες, μηχανικούς, επιχειρηματίες των οποίων τα ονόματα θα είναι γνωστά σε όλες τις γωνιές του κόσμου. Και τα κορίτσια θα είναι ένα τεράστιο μέρος αυτής της ιστορίας».

"Πιστεύω ότι η επιστήμη και η τεχνολογία μπορούν να διαδραματίσουν ηγετικό ρόλο στην απελευθέρωση του δυναμικού της Αφρικής. Είναι πρωί στην Αφρική. Ο ουρανός είναι σαφής. Αυτή είναι η ώρα της Αφρικής. "

Πηγή: theguardian.com

Δάσκαλος στην Ιαπωνία; ΑΠΑΠΑΠΑΠΑΠΑ!!!!

Ένα μόνο σας λέω: δουλεύουν 57 ώρες εβδομαδιαίως και κάνουν ένα σωρό ώρες υπερωρίες για τις οποίες δεν παίρνουν δεκαράκι τσακιστό....

Μια Διεπιστημονική έρευνα για τη διδασκαλία και τη μάθηση που διεξήχθη το 2013, για να εξετάσει το ωράριο των δημοσίων εκπαιδευτικών μέσης εκπαίδευσης σε 34 χώρες και περιφέρειες - προκάλεσε σοκ. Ο διεθνής μέσος όρος ήταν 38,3 ώρες την εβδομάδα, αλλά μακράν ο υψηλότερος αναφερόταν στην Ιαπωνία με 53,9 ώρες. Το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό παρατηρήθηκε στην Αλμπέρτα του Καναδά με 48,2 ώρες, και το τρίτο στη Σιγκαπούρη, με 47,6 ώρες.

Μια έρευνα που πραγματοποίησε το υπουργείο Παιδείας της Ιαπωνίας το 2016, έδειξε ότι οι δάσκαλοι δημοτικών σχολείων στην Ιαπωνία εργάζονται κατά μέσο όρο 57 ώρες και 25 λεπτά και οι καθηγητές γυμνασίου 63 ώρες και 18 λεπτά την εβδομάδα.

Σύμφωνα με την έρευνα, το 33,5% των δασκάλων δημοτικών σχολείων και το 57,7% των κατώτερων εκπαιδευτικών εκτιμάται ότι δουλεύουν πάνω από 80 ώρες υπερωρίες το μήνα. Αν συμπεριληφθούν οι ώρες που οι εκπαιδετικοί ξοδεύουν καθημερινά στο σπίτι για να φροντίσουν το φόρτο εργασίας τους, οι οποίες υπολογίζονται σε τέσσερις ή πέντε ώρες την εβδομάδα, το 57,8% των δασκάλων δημοτικών σχολείων και το 74,1% των καθηγητών κατέγραψαν πάνω από το 80% μηνιαίων υπερωριών - ένα επίπεδο υπερβολικής εργασίας που θεωρείται ότι απειλεί την υγεία των εργαζομένων.

Φυσικά υπάρχουν και άλλες θέσεις εργασίας που απαιτούν μακρά ωράρια εργασίας, όπως εκείνες στον τομέα των τροφίμων και ποτών, των κατασκευών και της τεχνολογίας της πληροφορίας. Αλλά το ποσοστό των ανθρώπων σε αυτούς τους τομείς που εργάζονται πάνω από 60 ώρες την εβδομάδα είναι 28,4%, 13,1% και 10,2%, αντίστοιχα.

Η έρευνα του υπουργείου επεσήμανε επίσης ότι μόνο το 10,3% του δασκάλων δημοτικού σχολείου και το 13,3% των καθηγητών γυμνασίου καταγράφουν τις ώρες εργασίας τους σε κάρτες χρόνου ή άλλες συσκευές. Οι περισσότεροι δεν τηρούν αρχεία για τις ώρες 

Οι Άγγλοι δάσκαλοι αυτοκτονούν

Το ποσοστό αυτοκτονιών μεταξύ των  εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Αγγλία είναι σχεδόν δύο φορές υψηλότερο από τον εθνικό μέσο όρο, σύμφωνα με τα στοιχεία.

Ο κίνδυνος αυτοκτονίας μεταξύ των δασκάλων και νηπιαγωγών ήταν κατά 42% υψηλότερος από τα πρότυπα στον ευρύτερο πληθυσμό της Αγγλίας κατά την περίοδο 2011 έως 2015, σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσίευσε το Γραφείο Εθνικών Στατιστικών (ONS).

Υπήρξαν 139 αυτοκτονίες μεταξύ των διδασκόντων και εκπαιδευτικών επαγγελματιών κατά τη διάρκεια της περιόδου, ενώ σχεδόν τα τρία τέταρτα (73%) αυτών - 102 αυτοκτονίες - καταγράφηκαν σε δασκάλους και νηπιαγωγούς.

Οι εντυπωσιακές στατιστικές για τους δασκάλους της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης – οι οποίοι σε ποσοστό 90% περίπου είναι γυναίκες  - έρχονται εν μέσω προειδοποιήσεων ότι οι αυξανόμενες πιέσεις στο επάγγελμα έχουν καταστήσει το επάγγελμα στην Αγγλία ως ένα από τα πιο στρεσογόνα, με αρκετούς πρώην και εν ενεργεία εκπαιδευτικούς να δηλώνουν ότι ο "μη διαχειρίσιμος" φόρτος εργασίας τους έχει οδηγήσει σε ποικίλα προβλήματα ψυχικής υγείας.

Ο John Coe, υπεύθυνος πληροφόρησης της Εθνικής Ένωσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης (NATE), δήλωσε ότι οι στατιστικές είναι «εξαιρετικά ανησυχητικές. "Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το να είσαι πρωτοβάθμιος δάσκαλος είναι ένα από τα πιο έντονα επαγγέλματα στη χώρα σήμερα", δήλωσε ο κ. Coe στο The Independent. «Ο αντίκτυπος των κυβερνητικών πολιτικών και η διατήρηση μιας εξαιρετικά ανταγωνιστικής δομής των σχολείων - οι επιθεωρήσεις, οι εθνικές διαδικασίες αξιολόγησης και όλα τα υπόλοιπα - οδηγούν σε μεγάλη πίεση. Οι εκπαιδευτικοί που παίρνουν άδεια για απομάκρυνση από το άγχος έχουν γίνει πάρα πολύ συνηθισμένοι».

Περισσότερα: hindependent.co.uk

Η 31χρονη εκπαιδευτικός που κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Δημόσιων Ομιλιών Toastmasters .

Η Ramona Smith, καθηγήτρια γυμνασίου, νίκησε πάνω από 30.000 ομιλητές από όλο τον κόσμο κατά τη διάρκεια του εξαμηνιαίου διαγωνισμού Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Δημόσιας Ομιλίας, του μεγαλύτερου αυτού είδους. Αυτή και εννέα άλλοι φιναλίστ έδωσαν ομιλίες σε ένα πλήθος 2.000 στο Σικάγο το Σαββατοκύριακο κατά τη διάρκεια της ετήσιας Διεθνούς Σύμβασης Toastmasters.

Η Smith είναι η δεύτερη γυναίκα Αφροαμερικάνων και η πέμπτη γυναίκα γενικά που κερδίζει το πρωτάθλημα της δημόσιας ομιλίας από τότε που ξεκίνησε το 1938.

Η νικήτρια ομιλία της Smith, με τίτλο "Still Standing", αφορούσε το  πώς βρήκε τη δύναμη να συνεχίζει ενάντια σε όλες τις αντιξοότητες της ζωής της και προσομοίαζε σε έναν αγώνα μποξ.

Παρακολουθήστε την εμπνευσμένη εξάλεπτη ομιλία της και πάρτε παράδειγμα για τις δικές σας παρουσιάσεις και συνεντεύξεις.

Πηγή: businessinsider.com

Αντίο κύριε Άνταμς

Βολτάροντας στο YouTube χτες έπεσα πάνω σε αυτό το βίντεο που με εντυπωσίασε πάρα πολύ. Αρχικά δεν κατάλαβα ακριβώς τι έβλεπα. Όμως διαβάζοντας την ανάρτηση που το συνόδευε σκέψεις διάφορες με πλημμύρισαν. Αυτό που είδα και εντυπωσιάστηκα είναι τους μαθητές του Γυμνασίου  Palmerston North Boys της Νέας Ζηλανδίας να αποχαιρετούν τον καθηγητή τους κ. John Adams Retires, που βγαίνει στη σύνταξη μετά από 30 χρόνια υπηρεσίας στο ίδιο σχολείο, χορεύοντας τον παραδοσιακό πολεμικό τους χορό Χάκα. Οι εικόνες είναι πραγματικά εντυπωσιακές και τα συναισθήματα διάχυτα.

ΌΛΟΙ οι μαθητές του σχολείου αποχαιρέτησαν τον δάσκαλό τους χορεύοντας και φωνάζοντας συνθήματα. Ούτε ένας δεν υπάρχει που να μην συμμετέχει. Είναι φανερό ότι οι νεαροί ήθελαν να τιμήσουν και να εκφράσουν την αγάπη τους με αυτόν τον τρόπο στον καθηγητή τους που αποχωρούσε και επίσης είναι φανερό από τον ενθουσιασμό και το πάθος τους ότι ο άνθρωπος αυτός ήταν ένας δάσκαλος που δεν πέρασε απαρατήρητος και αδιάφορος από τη ζωή τους, αλλά με κάποιον τρόπο τους επηρέασε όλους θετικά, άλλους λίγο και άλλους πολύ, πράγμα που καταμαρτυρεί και η ομιλία του πρύτανη προς τιμήν του.

Δεν ξέρω αν ο κ. Adams ήταν καλός δάσκαλος. Δεν ξέρω εάν όλα αυτά τα χρόνια που εργαζόταν είχε εφαρμόσει την εκπαιδευτική πολιτική της πατρίδας του, δεν ξέρω αν είχε αξιολογηθεί θετικά ή αρνητικά, καταλαβαίνω όμως ότι ήταν ένας δάσκαλος που είχε εμπνεύσει τους μαθητές του και τους είχε κερδίσει. Και αυτό νομίζω ότι έχει από μόνο του αξία ανεκτίμητη… Καλή ξεκούραση λοιπόν κ. Άνταμς. Σου αξίζει!