Τη ματιάσαμε τη Νέα Ζηλανδία. Επανεμφανίστηκε ο ιός.

Η Νέα Ζηλανδία έθεσε ξανά τη μεγαλύτερη πόλη της σε καραντίνα μετά την καταγραφή τεσσάρων νέων υποθέσεων Covid-19, τερματίζοντας ένα σερί 102 ημερών χωρίς τοπική μόλυνση. Οι τέσσερις νέες περιπτώσεις είναι όλα μέλη μιας οικογένειας. Κανένας δεν είχε ταξιδέψει πρόσφατα.
 

Οι περιορισμοί τέθηκαν σε ισχύ από σήμερα, καθώς οι αρχές προσπαθούν να εντοπίσουν τις επαφές της οικογένειας. Οι κάτοικοι του Ώκλαντ (μια πόλη περίπου 1,6 εκατομμυρίων ανθρώπων) κλήθηκαν να μείνουν στο σπίτι, απαγορεύτηκαν οι  μεγάλες συγκεντρώσεις, έκλεισαν οι μη απαραίτητες επιχειρήσεις και ορισμένοι περιορισμοί κοινωνικής απόστασης επαναφέρθηκαν στην υπόλοιπη χώρα. Το κλείσιμο είχε ως αποτέλεσμα οι Νεοζηλανδοί να πανικοβληθούν για μια ακόμη φορά και μεγάλα πλήθη αγοραστών παρατηρήθηκαν σε ουρά στα σούπερ μάρκετ την χτες το βράδυ, καθώς προσπάθησαν να προμηθευτούν τα απαραίτητα πριν από το κλείδωμα.

Η πρωθυπουργός της χώρας Jacinda Ardern ανέβαλε επίσης την Τετάρτη τη διάλυση του κοινοβουλίου εν’ όψη των γενικών εκλογών, μετά τις τελευταίες υποθέσεις Covid-19. Η κ. Ardern δήλωσε ότι δεν έχει ληφθεί ακόμη απόφαση για την αναβολή των εκλογών - αρχικά είχε προγραμματιστεί για τις 19 Σεπτεμβρίου.

Η Νέα Ζηλανδία σημείωσε καλύτερη πορεία από άλλες χώρες, καταγράφοντας 1.220 επιβεβαιωμένα κρούσματα και 22 θανάτους από την άφιξη του ιού στα τέλη Φεβρουαρίου. Πριν από την Τρίτη, η Νέα Ζηλανδία είχε περάσει 102 ημέρες χωρίς να καταγράψει κανένα τοπικό κρούσμα και η Κυβέρνηση είχε άρει σχεδόν όλους τους περιορισμούς κλειδώματος, που επιβλήθηκαν για πρώτη φορά τον Μάρτιο.

 
Η Νέα Ζηλανδία δεν είναι η μόνη χώρα που είδε τον κορωνοϊό να επανεμφανίζεται μετά από μια επιτυχημένη πορεία. Το Βιετνάμ επίσης πέρασε 99 ημέρες χωρίς μετάδοση από την κοινότητα μέχρι τον Ιούλιο, όταν ένας 57χρονος άνδρας στην πόλη Ντα Νανγκ βρέθηκε θετικός στον ιό. Μέχρι τα τέλη Ιουλίου, η Ντα Νανγκ ήταν το επίκεντρο μιας νέας εστίας κορωνοϊού, που οδήγησε στον πρώτο θάνατο της χώρας από την έναρξη της πανδημίας. Η Αυστραλία, επίσης, έχει δει μια αναβίωση του Covid-19 σε ορισμένες πολιτείες, όπως η Νέα Νότια Ουαλία και η Βικτώρια, όπου έχει επιβληθεί αυστηρό κλείδωμα.

Πηγή: https://www.bbc.com

Οι Νεοζηλανδοί επέστρεψαν στη ζωή προ κορωνοϊού

Η Νέα Ζηλανδία συμπλήρωσε σήμερα 100 ημέρες χωρίς καταγεγραμμένα κρούσματα κοροναϊού στην κοινότητα. Υπάρχουν βέβαια ακόμη 23 ενεργές περιπτώσεις, αλλά όλες είναι άτομα που προσπάθησαν να μπουν στη χώρα και βρίσκονται σε καραντίνα.

Από τη διάγνωση του πρώτου ασθενούς τον Φεβρουάριο, έχουν σημειωθεί 1.219 επιβεβαιωμένα κρούσματα ιού στη Νέα Ζηλανδία με το τελευταίο κρούσμα να καταγράφεται την 1η Μαΐου. Δηλαδή οι Νεοζηλανδοί τακτοποίησαν το θέμα σε λιγότερο από 90 ημέρες!

 

Ως αποτέλεσμα, απολαμβάνουν έναν σχεδόν φυσιολογικό, προ-κορωναϊό τρόπο ζωής χωρίς κοινωνική απόσταση και οι θεατές επιτρέπονται σε αθλητικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις, αλλά με τα σύνορα αυστηρά ελεγχόμενα και όλες οι αφίξεις πρέπει να περάσουν 14 ημέρες σε καραντίνα.

 

Η κυβέρνηση βέβαια με τον φόβο ενός δεύτερου κύματος να παραμένει πιθανότητα συνεχίζει να λαμβάνει μέτρα.

Πηγή: https://www.deccanchronicle.com

Ένας ξεχωριστός επισκέπτης στο Κοινοβούλιο της Νέας Ζηλανδίας.

Οι Νεοζηλανδοί συνεχίζουν να εκπλήσσουν. Ο κοινοβουλευτικός ομιλητής της χώρας Trevor Mallard ενώ, προήδρευε στη βουλή, πήρε αγκαλιά,  τάισε και κανάκεψε τον ενός μηνός γιο του συναδέλφου του Tāmati Coffey, ο οποίος μόλις είχε επιστρέψει από άδεια πατρότητας. 

Το περιστατικό συνέβη εχτές και ο κ. Mallard δήλωσε:

"Κανονικά η καρέκλα του ομιλητή χρησιμοποιείται μόνο από προεδρεύοντες αξιωματικούς, αλλά σήμερα ένας VIP πήρε την καρέκλα μαζί μου".

Να μην ξεχάσουμε επίσης ότι πέρυσι, η πρωθυπουργός της Νέας Ζηλανδίας, Jacinda Ardern, έγραψε ιστορία, αφού έγινε ο πρώτος παγκόσμιος ηγέτης στα τελευταία σχεδόν 30 χρόνια που απέκτησε παιδί ενώ ήταν στην εξουσία και όταν αργότερα επέστρεψε στη δουλειά της, ο σύντροφός της, ο Clarke Gayford, έγινε ένας μπαμπάς παραμονής στο σπίτι. Επίσης η Gayford έφερε το μωρό της στην αίθουσα συγκέντρωσης των Ηνωμένων Εθνών τον περασμένο Σεπτέμβριο.

Περισσότερα: edition.cnn.com

Ένα σχολείο χωρίς μαθητές που αρνείται να κλείσει.

Ο κόσμος μας είναι γεμάτος αντιθέσεις, σε όλα τα πεδία. Έτσι υπάρχει μια Ελλάδα γονατισμένη από την οικονομική κρίση όπου τα σχολεία κλείνουν χωρίς πολλή σκέψη και οι μαθητές τους μεταφέρονται χιλιόμετρα μακριά, αλλά υπάρχει και μία Νέα Ζηλανδία όπου ένα σχολείο μπορεί να παραμένει σε λειτουργία, ακόμα και αν δεν έχει μαθητές. Και να αρνείται μάλιστα να κλείσει! Όσο για το τι διαθέτει το εν λόγω σχολείο διαβάστε και τρέξτε....

Το σχολείο Tuturumuri λοιπόν επιβιώνει με αποταμιεύσεις εφέτος και θα παραμείνει ανοιχτό και την επόμενη σχολική χρονιά σε περιιιιιιίπτωση που βρεθούν κάποιοι γονείς που θα θελήσουν να προσφέρουν στα παιδιά τους την υψηλότερη αναλογία δασκάλων προς μαθητές στη χώρα.

Το σχολείο Tuturumuri στο Wairarapa της Νέας Ζηλανδίας παρόλο που δεν έχει κανέναν μαθητή για φέτος αλλά και για την επόμενη σχολική χρονιά, έχει υποσχεθεί να παραμείνει ανοικτό για όσο το δυνατόν περισσότερο σε περίπτωση που ένας νέος μαθητής θέλει να εγγραφεί. Η έλλειψη μαθητών οφείλεται στο γεγονός ότι οι οικογένειες φεύγουν όταν λήγουν 

Αντίο κύριε Άνταμς

Βολτάροντας στο YouTube χτες έπεσα πάνω σε αυτό το βίντεο που με εντυπωσίασε πάρα πολύ. Αρχικά δεν κατάλαβα ακριβώς τι έβλεπα. Όμως διαβάζοντας την ανάρτηση που το συνόδευε σκέψεις διάφορες με πλημμύρισαν. Αυτό που είδα και εντυπωσιάστηκα είναι τους μαθητές του Γυμνασίου  Palmerston North Boys της Νέας Ζηλανδίας να αποχαιρετούν τον καθηγητή τους κ. John Adams Retires, που βγαίνει στη σύνταξη μετά από 30 χρόνια υπηρεσίας στο ίδιο σχολείο, χορεύοντας τον παραδοσιακό πολεμικό τους χορό Χάκα. Οι εικόνες είναι πραγματικά εντυπωσιακές και τα συναισθήματα διάχυτα.

ΌΛΟΙ οι μαθητές του σχολείου αποχαιρέτησαν τον δάσκαλό τους χορεύοντας και φωνάζοντας συνθήματα. Ούτε ένας δεν υπάρχει που να μην συμμετέχει. Είναι φανερό ότι οι νεαροί ήθελαν να τιμήσουν και να εκφράσουν την αγάπη τους με αυτόν τον τρόπο στον καθηγητή τους που αποχωρούσε και επίσης είναι φανερό από τον ενθουσιασμό και το πάθος τους ότι ο άνθρωπος αυτός ήταν ένας δάσκαλος που δεν πέρασε απαρατήρητος και αδιάφορος από τη ζωή τους, αλλά με κάποιον τρόπο τους επηρέασε όλους θετικά, άλλους λίγο και άλλους πολύ, πράγμα που καταμαρτυρεί και η ομιλία του πρύτανη προς τιμήν του.

Δεν ξέρω αν ο κ. Adams ήταν καλός δάσκαλος. Δεν ξέρω εάν όλα αυτά τα χρόνια που εργαζόταν είχε εφαρμόσει την εκπαιδευτική πολιτική της πατρίδας του, δεν ξέρω αν είχε αξιολογηθεί θετικά ή αρνητικά, καταλαβαίνω όμως ότι ήταν ένας δάσκαλος που είχε εμπνεύσει τους μαθητές του και τους είχε κερδίσει. Και αυτό νομίζω ότι έχει από μόνο του αξία ανεκτίμητη… Καλή ξεκούραση λοιπόν κ. Άνταμς. Σου αξίζει!